Archive for December, 2012


1. Intromatik: Giriş parçası için Farazi ve DJ Argub gibi iki deneyimli ismin seçilmiş olması şarkının prodüksiyon kalitesi açısından eksiksize yakın olmasını sağlamış. Kamufle’nin söz seçiminde basiti çok aşmaması ve kendinden çok müziği ön plana çıkarması olumlu hareketler. Etkili ve akılda kalıcı bir giriş.

2. Faydası Yok: Kupa-A tarafından hazırlanan altyapı sıradan bir şarkıyı hit yapabilecek cinsten. Düşük BPM’e bir miktar dans müziği havası katılarak hazırlanmış bu prodüksiyonun enstrümantal halinin bile kendi başına tutma şansı var. Hal böyle olunca MC performansını eleştirmek göründüğünden daha zor oluyor. Üç adet verse ile süslenmiş şarkının başında Emrah Karakuyu’nun fevkalade olmasa da kendini dinleten nakaratı ve dinlemesi her zaman ayrı bir keyif veren Nomad’in ustalıkla hayat verdiği giriş bölümüne rastlamak mümkün. Takip eden saniyelerde önce Anıl Piyancı’yı başarısız sayılamayacak, ama şarkıda yer alan diğer 3 ismin arka planında kalacak bir performansla dinliyoruz. Son olarak ise söz seçimi ve müzikalitesini uzun süredir yeterli bulmadığım ve bu şarkıda beni oldukça şaşırtan, gayet olumlu bir verse’e imza atan Grogi geliyor. Grogi’nin kendisini geliştirmiş olduğu, hatta potansiyelinin doruklarına yakın gezdiği ortada. Şarkıyı albümün en iyi şarkıları arasında göstermeyeceğim, yine de kendine binlerce hayran kazandıracağına eminim.

6.4 / 10

3. Kusura Bakma: Almanya’da kopup gelen bir şarkı ve bu üçlünün bir araya gelerek Almanya temalı olmayan bir çalışma yapmaları gerçekten takdire şayan. Aksi halde klişe ve sıradan gözükebilecek bir işi bu sayede orijinal hale getirmeyi başarmışlar. Summer Cem ve Prody Cem doyurucu rap’ler ile karşımıza çıkmışlar, Defkhan ise bir kez daha kusursuzluğun sınırlarında dolaşmış. O, kendi bölümünü okurken nakarat asla gelmesin istiyorsunuz. Bu hissiyatı müziksevere verebilmek her sanatçıya nasip olmaz. Defkhan çok haklı, Fatmagül’ün suçu kendisini dinlememiş olması olabilir. Son parantez OO2 albümünün en iyi 3-4 beat’inden birine imza atan Big Daddy Shane’e. Şarkı başındaki “Bu altyapı ney böyle moruk?” sözü hiç de abartı olmamış. Albümün en iyisi olmaya ciddi adaydır.

7.9 / 10

4. Dur Yerinde: Şarkıda kimlerin yer aldığını bilmeden enstrümantal versiyonu bana dinletilmiş olsa, “Tam Xir Gökdeniz’lik iş” derdim herhalde. Her ne kadar Sancak’ın yalnız nakaratta yer almasından dolayı hayal kırıklığı hissini doruklarda yaşamış olsam da şarkının övgü hak eden noktalarından bahsetmeliyim. Xir Gökdeniz kendisine böylesine yakışan bir altyapıyı, diğer bir deyişle Rapozof’un “al da at” dercesine verdiği pası reddetmemiş. Rapozof ise bildiğimiz Rapozof. Sözler ancak kendisinin tercih edeceği, okuyuş rahatlığı yalnız onunla hayat bulacak cinsten. Nakarat mı? Tabii ki şarkının en güzel bölümü. Hit sınıfına koyulması güç, “olmuş” denebilecek bir iş.

7.1 / 10

5. İki Tek: Erci E’den tarzını değiştirmesini, yeni okula ayak uydurmasını beklemek doğru olmaz. Kendini rahat hissettiği şekil bu ve o tarzında ısrar etmeyi sürdürecek. Yorum yaparken bu gerçeği göz önünde bulundurmak gerekiyor. Son Cartel albümünden farklı olarak duyduğumuz bu Erci E stili şarkıda insanı rahatsız etmiyor, Casus’un güçlü vokali ile birleşince daha da yükseklere tırmanıyor. Bir rap şarkısının en temel öğelerinden ikisi olan beat ve nakaratın özenli hazırlanmış oluşu şarkıya derinlik katmış. Kliple süslenmeyi hak eden bir çalışma; eski okul fanatikleri için ise bir şölen, yeni okul dinleyiciler için eski tarzın yerinde bir tanıtımı.

6.9 / 10

6. Bıktım Artık Buradan: Farazi ve Argub’un albümde ikinci kez bir araya gelişleri, Dramelodi ve Kayra’nın ise uzun bir süre sonra yeniden buluşmaları. Ama bu şarkıyı sadece iki olgunun gerçekleşmesiyle tasvir etmek doğru değil. İnsanın içine işleyen bir altyapı, yorumuma ihtiyacı olmayan scratch’ler, eskilere gönderilen selamlar, üç adet olgunluğu çoktan aşmış vokal ve birbiriyle uyum içinde olan pek çok insan. Kişilerin müzikal anlamda birbirlerini tanımaları kaliteli müziğe giden en kısa yollardan birisidir. OO2’nin 6 numaralı şarkısı bunun canlı bir kanıtı.

8.1 / 10

7. Sır: Kadroya bakarak şarkı veya albüm yorumlamak büyük ve sık rastlanan bir hatadır. Eminim bu şarkı için de aynı hataya düşecek birçok insan ve böyle yaparak Da Poet’e, Hayki’ye, Patron’a, Karaçalı’ya bilmeden haksızlık edecekler. Önyargı her zaman negatif olmak zorunda değildir, pozitif önyargı da öteki kadar zararlıdır. Piyasanın önderlerinden sayılabilecek bu insanlar artık “dinlemedim ama kesin harikadır, siz adamsınız, kralsınız” yorumlarını görmek yerine övgünün içindeki yapıcı eleştirileri tercih ediyorlar. Evet şarkı mükemmele yakın, ama bu isimlerin gelecek işlerini mükemmele taşıyacak olan mükemmel olduklarının söylenmesi değil, geçen yılların Karaçalı’nın eski baskınlığını biraz azalttığı, Patron ve Da Poet’in flow yönünden Hayki’nin gerisinde göründüğü gibi ufak eleştirilerin dile getirilmesidir. Onun dışında adamsınız, kralsınız falan filan…

8.0 / 10

8. Belki Yarın: Seviyeyi yükseltmek için sözleri karmaşıklaştırmak, Türkçenin sınırlarını zorlamak gerekmiyor. Bunun canlı kanıtı Taha Player; bana değil ama rap dinleyicisinin çoğuna albümün sürprizi dedirtecek bir çalışmayla karşınızda. Son zamanların suskun lirisisti Grejuva ve rapseverleri yeteneklerinden yılın büyük bölümünde mahrum bırakan DJ Kano ile tamamlanan üçlü kadrodan başa oynayacak, görünüşte sade, içten içe iddialı bir şarkı. Müzik kariyeri boyunca lirikal zekası ile ön plana çıkan Grejuva’nın küçümsenmeyecek performansını her açıdan geride bırakan Taha Player’ın formunun zirvesine yakın olduğunu söylemek güç değil. Şarkı bize bulmaca çözdürmüyor, duygularımızı birbirine düşürmüyor, sadece yapması gerekeni yapıyor; yani eğlendiriyor. Tebrikler dostlar.

7.8 / 10

9. Kasımpatı: Pit10 ve Sansar Salvo isimlerini aynı cümlede duyunca hangimiz heyecanlanmıyoruz ki? Türkçe rap müziğin ilk senelerine dayanan bu birliktelik aradan yıllar geçse de bizi şaşırtmaya ve etkilemeye devam ediyor. OO2 için öyle bir şarkı kaydetmişler ki; insanı eski 9-10 sene öncesine döndürebiliyor, duygusal olmaya çalışmadan duygulandırabiliyor. Sansar’ın kendinden emin kemikleşmiş tarzı, Pit10’un tüm piyasanın kullanmaya başlamış olmasına rağmen hala bir numara olduğu çift uyakları bir de büyülü bir geri vokalin süslediği nakaratla birleşince bizlere de mest olmak düşüyor. Konserlerde duymaktan nefret ettiğim “bi’ daha!” temposunu bile tutmayı aklımdan geçirebilirim bu şarkının etkisiyle.

7.9 / 10

10. Kısır Döngü: Ömer Oral ile Abluka Alarm’ın yüksek bir uyum içerisinde oldukları aşikar. Laedri ve Savaş’ın vokallerini zenginleştiren yumuşak ama güçlü bir sound’ı var Oral’ın. Şarkıya yansıyan uyumlu birliktelik Laedri’nin son albümünde karşılaştığımız ve burada da tekrar etmiş olan ufak miksaj ve düzenleme sorunlarını görmezden gelmemizi sağlıyor. Grubun baskın vokali olan Laedri’nin büyük bölümünü seslendirdiği Kısır Döngü, yer yer itinayla serpiştirilmiş göndermeleri ile dikkat çekiyor. Dil kullanımı ve söz yazımında üniversitelerde ders verebilecek yeteneğe sahip grup üyelerinin farklı yönlerini görebilmek adına değerli bir çalışma. Ayrıca nakaratta ya Karadeniz sahillerinden esintiler var ya da müzikten hayal görmeye başladım.

7.1 / 10

11. Umut Tükenmiş: Da Poet’in ermeye başladığının göstergesi bir beat ile açılıyor yeni Kamufle – Red düeti. Tarz ve flow’un yanı sıra ses renkleri de birbirine epey yakınlaşmış olan ikilinin albümün en iyi 3-4 altyapısından birini gayet iyi bir şekilde doldurduklarını söylemeliyim. MC’ler kötü altyapıya söz yazmanın zor olduğunu söylerler, aslında Da Poet seviyesindeki isimlerin ürettikleri kaliteli altyapılara söz yazmak daha zordur. Beat’in altında kalmamalı, hali hazırda birçok temel öğeyi en üst sınırda bulunduran bir prodüksiyonu sesiniz ve seçimlerinizle alt etmelisiniz. Hem Kamufle hem Red şarkı boyunca vurguladıkları “rap müzik ve hayat” temasından kopmadan vasatın üzerinde verse’ler ve onlardan iyi bir nakaratla bu işin üstesinden gelmişler.

6.9 / 10

12. Son Durak: Şarkıyı dinlemeden önyargılarımı ve yakın geçmişteki işleri bir kenara atarak objektif bir bakış açısıyla yaklaştım Mavzer’in yeni çalışmasına. Son zamanlarda hep benzer, hep başarıya uzak işler sunmuşlardı sadık dinleyicilerine; bu şarkının farklı olmasını umuyordum. Üzülerek gördüm ki Alaturka Mavzer müziğinde bir ilerleme söz konusu değil. Civciv gruptan ayrıldığından beri dinlediğimiz şarkıların adeta bir özeti ve üstüne üstlük eksiklikler kapatılmaya çalışılmamış, sound hiçbir değişim göstermemiş. Bahsi geçen konular, kullanılan tarzlar, tercih edilen sözcükler hep aynı. Türk Hiphop’ına müzik dışında birçok alanda daha destek vermeye çabalayan bu köklü gruba acilen müzikal bir yenileme girişimi gerekiyor. Bana göre piyasanın çok gerisinde kaldılar ve dönüşüme bir yerden başlamaları şart.

2.3 / 10

13. Orijinal: “Matematik” albümü için yazdıklarımın bir benzerine rastlayacaksınız bu satırlarda. Yunus Emre ve Frekans’tan oluşan Canavar grubunun lirikal seviyesi oldukça yüksek ve iki isim de farklı tarzlara adapte olmaya elverişli yapıdalar. Burada değişen şey tercih ettikleri müzikal yapı. Bu yeni yapıyı sadece sağlamak değil, insanlara kabul ettirmek de zaman alacağa benziyor. Orijinal şarkısında henüz tam olarak istediklerini hayata geçiremediklerini görüyoruz. Sezonun ilk maçlarında %30 – %40 ile oynadığını, zamanla performansını yükselteceğini söyleyen futbolcu durumu Canavar için de geçerli. Emin olun; Orijinal şarkısı en fazla 1 sene içinde Canavar grubunun en iyi şarkıları arasında ilk 10’a bile giremez hale gelecek.

6.6 / 10

14. Yaprak Düşerse: Yener ve Ais Ezhel’i aynı satırda görünce ne düşündünüz? Alaturka müzik! Eski ve yeni okulun buluşmasını daha iyi tasvir edemeyeceğimiz bu düet size beklentilerinizi belli başlı alanlarda verebilirken, hayal kırıklığını da beraberinde getiriyor. Potansiyeli oldukça yüksek olan bu ortaklığın sonucu tam olarak potansiyeli yansıtamamış. Altyapı kesinlikle beklediğimiz türden, Anadolu ezgilerini barındıran yerel bir tat. Buradan geçmiş olsun dileklerimi iletmeyi uygun gördüğüm Yener eski okulun, Ais ise yeni okulun simgelediklerini vasatın üstünde, umut ettiğimizin ise altında verse’ler ile seslendirmişler. Şarkının geneli için kullandığım yüksek potansiyel nitelendirmesini fazlasıyla yapabileceğim nakarat ise altyapıyla yeteri kadarıyla sağlayamadığı uyum ile deyim yerindeyse “güme gitmiş”. Kötü veya dinlenemez bir şarkı değil, ancak daha büyük şeyler bekliyorduk. Orası kesin.

6.0 / 10

15. Organize Ol da Gel: Benim için albümün tatlı sürprizi. Şarkı listesine bakıldığında göze çarpmayacak, iddialı olmaktan uzak görünen; dinlediğinizde ise Nafile albümündeki Frekans şarkısı etkisini yapan bir düet karşımızda. Kaliteli işlerin beklenmedik kişilerden, beklenmedik anlarda gelmesi her zaman daha büyük etki yapmıştır. Red yavaş yavaş kendini piyasaya kabul ettiren bir isim, albümde iki kere yer alması bile kendisine verilen önem ve güveni ifade etmeye yetiyor. Rapcato albümde yer alacaklar açıklandığında şaşkınlık yaratanlardandı, kendinden şüphe edenlere bu şarkıdan daha iyi bir cevap veremezdi sanıyorum. Türkçe rap müzik endüstrisinin eksiklerinin irdelendiği, teması itibariyle sıklıkla alaya alındığı şamata dolu bir yapım olmuş. Argoya meyil konusu şahane irdelenmiş, nakarat dillere dolanacak cinsten.

7.5 / 10

16. Dünya İnanmıyor: Albümün bankolarından, insanların mutlaka görmek istediği bir ortalık Allâme ve Joker. Allâme’nin sahip olduğu seri flow, Joker’in sert vokali ve gerek birlikte, gerekse solo çalışmalarından aşina olduğumuz türden Anadolu motifleriyle süslenmiş bir altyapı. Bir Zombinin Anatomisi albümünde kimi zaman tutuk ve tekdüze bulduğum Allâme, potansiyeli ortaya koyunca nerelere çıkabildiğini gösteren bir performans sergilemiş. Joker’in Allâme’ye oranla daha ağır kullandığı vokali de altyapıyla oldukça iyi kaynaşmış. Şarkıda tutmadığım tek bölüm ise kesinlikle nakarat. Bir arada okumak, dizeleri eşit bölüşmek adına gösterilen çaba ters tepmiş ve tüm nakaratı başarısızlığa sürüklemiş. Genel tabloya bakarsak; albümün olumlu şarkılarından biri olduğu ortada.

6.5 / 10

17. Zaman: Ayben sizi hiçbir zaman üzmez. Her türlü beat’in, her türlü konunun altından kalkabilecek kapasiteye sahip. Üstelik onu en son yıllar önce birlikte gördüğümüz Sahtiyan eşliğinde tekrar dinleyebilmek büyük bir şans. 10 sene öncesinin genç yetenekleri, şimdinin ise tecrübeli rap sanatkarları Ayben Ülkü ve Berk Şenol rap vokal konusunda ustalıklarını yarıştırmışlar adeta. Altyapıya pek ısınamadığımı söylemeliyim, yine de şarkıyı daha sıcak kılan iki değerli ismin olduğu bir gerçek. Allâme ve Joker’in nakarat seçiminde doğru olarak uygulayamadıkları tertibi Ayben ve Sahtiyan bizlere yansıtmış. Vokalden çok sözlerine yansıttığı agresif tavrını takınan Ayben ile şarkının temasından kopmadan lirikal zekasından kesitler sunan Sahtiyan’ı dinlerken “zaman” duruyor.

6.9 / 10

18. Yine Hip Hop Dedik: Öncelikle teşekkürler Pnzr Beats. Albüme damga vuran altyapıların başında gelen, daha parça başında insanı yakalayıp ruhuna giren bir iş yapmış. Ayrıca hem Giyotin, hem de Önder Şahin’in tercih ettiği genel tarza kesinlikle çok uygun. Fersah eski ritmini yakaladı, askerlik ve müzikten ayrı kalış sonrası uzun olabileceğini düşündüğümüz uyum süreci tamamen bitmiş. Özellikle nakaratta enfes okumuş. Önder Şahin üstüne çok koymasa da belli düzeyde bir performansı her şarkıda verebiliyor. Dinlerken ondan ne alıp ne alamayacağınızı bilerek yaklaşıyorsunuz. Şarkının yıldızı ise Narkoz. Söz değil kompozisyon yazmış adeta. Değinmek istediği konuları gereksiz uzatmalara kalkışmadan harika özetlemiş, abartılı yaklaşımlardan kaçınıp doğrudan olaya girmeyi tercih etmiş. OO2’deki favorilerim arasına alıyorum.

7.6 / 10

19. Kafanda Var: Şarkının beat’i “ben komik bir şarkı olacağım” diye bağırıyor. Buna rağmen açıkçası Beta’yı biraz tutuk buldum. Eğlenceli tarz üstüne çok güzel yakışıyor. İşin bu yönünü zaten ilk çıktığı günden beri en iyi yapanlardan. Bu sebeple artık bir nebze farklılaşması, tarzına yeni öğeler eklemesi gerektiği kanısındayım. Şarkıda yine başarılı bulduğum dizeleri ve söz seçimleri var, ama bir o kadarı da çift uyak sevdasına kurban gitmiş. Ben bekliyordum, ama eminim pek çok kişi Deniz Gürzumar’ın şarkıda Beta’yı domine edeceğini beklemiyordu. Dönüşü muhteşem olmadı belki, ama sağlam oldu. Ses tonu çok temiz ve doğal, birçok farklı türün altından kalkabilir. Şarkıdaki bölümüne sanki rap müzikten hiç uzaklaşmamış gibi bir havayla girmiş, öyle de çıkmış. Şarkıya notum olumlu.

6.7 / 10

20. Hip Hop’la Yaşarız: Alaturka Mavzer gibi Bakırköy İstasyon da Türk Hiphop’ının en eski oluşumlarından. Bugüne kadar imza attıkları projelerle albümde yer almayı kesinlikle hak ediyorlar. Yine de albümün sönük şarkılarından birine sahip oldukları gerçeğini değiştirmiyor bu. Profesyonel bir altyapı seçimi yapılmış, ekip içi iş bölümünün üst düzey olduğu bir gruptan bizleri şaşırtmayan bir hamle. Vokal bazında ise piyasanın oldukça altında olduklarını düşünüyorum. Rap müzik konusunda tecrübeli, yaş bakımından olgunluğa erişmiş isimler; bu açıdan baktığımızda ilerleyen senelerde tarzlarında bir değişikliğe gideceklerini sanmıyorum. Eski okulu temsil ediyorlar ve kendilerine saygı duymak gerekiyor. Ancak aynı stilde devam ettikleri sürece dinleyici kitlelerini genişletemeyecekleri açık.

4.8 / 10

21. Skandal: Şarkı Arslantürk ile başlıyor, ben de öyle yapacağım ve tezimi ilk cümleden belirteceğim: Albümün sade söz bakımından en kaliteli 3-4 verse’ünden birisini yazmış. OO2’nin serinin ilk albümüne benzer olarak %70-%80 civarı şarkısında rap müzik ve Hiphop kültürü ana konu olarak belirlenmiş, Arslantürk de bu modaya uymuş. Diğerlerinden farkı ise; sıradan görünen konulara sıra dışı şekilde değinmesi, herkesin bildiğini anlatmaması. “Serdar çöpe atacağı poşetlere kıyamazken benim “ye!” demem sorunsa kapatın, dinlemeyin!” dizeleri ile noktalanan müthiş bir bölüm. Gelelim Mualif’e. Genellikle romantik stili ve slow şarkılardaki başarısı ile tanıdık kendisini, oysa bu şarkının teması kendisine tamamen ters gelebilecek bir türde. Verse’ünü Arslantürk seviyesinde bulmasam da tartışmasız şekilde başarılı bir iş çıkardığını düşünüyorum. Eleştirel stili fazla benimsemediği açık; buna rağmen ne vurucu cümleleri, ne de ses tonu sırıtmamış. Deplasmanda oynuyor hissi yaşatmıyor dinleyicilere. Albümün ilk 10’u garanti, ilk 5’i zorlar.

7.3 / 10

22. Outromatik: Intro’dan daha zayıf, çıkış şarkısı içinse yeterli bir prodüksiyon. Şaşaalı bir çıkış olmadığını söylemek lazım, sonuçta bu bir elveda değil. Serinin yeni albümlerine bir göz kırpış adeta.

Advertisements