Archive for May, 2013


DK - 1

Doğduğunda sana ailen bir isim vermemiş ve bu kararı sana bırakmış olsalardı hangi ismi kendine seçerdin? Seçtiğin bu ismin senin için özel bir yeri var mı, sana neler ifade ediyor?

Ailem bana Ali İlkan ismini vermemiş olsaydı seçeceğim isimlerden birisi Ali muhakkak olurdu. Bunun dışında Ankan ismini tercih ederdim sanırım. Sebebi ise çok anlam yüklü bir isim olması. İnsanın bu dünyada inancı ne olursa olsun en başta vicdanen rahatlığını göz önünde tutarsak arkasında temiz bir soy, temiz bir isim bırakmak ister. Ankan bir nevi sübliminal mesaj vererek insanlara bunu aşılayabilirdi. :)

Şimdi de Türk olmadığını varsayalım. Hangi ülkenin bir vatandaşı olmak isterdin? Bu milleti seçmenin sebebi Türklere yakın olması mı yoksa kendinle bağdaştırdığın başka özellikleri mi mevcut?

Şimdi kendimi acındırıyor gibi olacağım ama umursamadan söylüyorum. :) Ben yapı olarak kendini “kahır çekmeye mahkum hisseden” insanlardanım. Sanırım sırf bir önceki cevabımda belirttiğim vicdan meselesi yüzünden ezilen bir toplumda ezilen bir birey olmak isterdim, yediremezdim kendime onlar ezilirken sefa süren bir toplumda yaşamayı. Tabii bunlar çok ütopik, daha doğrusu maneviyatla alakalı şeyler olduğu için bu şekilde bir yaklaşım ne derece doğru olur bilmiyorum. Hepsini bir kenara bırakacak olursak Omaha’da dünyaya gelmek isterdim; Nebraska’nın bozkırlarında yaşayan bir Kızılderili kabilesinde. Aynı zamanda Malcolm X bir diğer adıyla Hacı Malik el-Şahbaz‘ın memleketidir. Pek severim kendisini, bu sebepten çok araştırdım o tarafları ve haliyle oraya karşı bir sempatim var.

Sana göre yaşadığımız dünyanın en önemli sorunu nedir ve bu sorunu çözmek için neler yapılabilir? Bu sorun seni nasıl etkiliyor?

Bu soruya politik bir cevap verip sıyrılmak istemiyorum, çok fazla uzatıp okuyanları da sıkmak istemiyorum ama nerden başlayacağımı da bilemiyorum. Bu yüzden minik bir yaşanmışlıktan bahsedip özetleyeceğim konuyu. Büyük bir alışveriş merkezi düşünün. İçinde binlerce yüzbinlerce eşya var, her çeşit sebze, meyve, yiyecek ve içecek mevcut. Şimdi de alışveriş merkezinin içindekileri ve dışındakileri düşünün. Yani alışveriş merkezine girip oranın sunduklarından yararlanabilenler ve dışarıdan bakıp içeriye adım atamayanlar. Bu ikisinin arasındaki tek fark alım gücü. Bahsi geçen alışveriş merkezinden bir şeyler alacak gücü olmayanlar oradan bir şeyler çalıp çok normalmiş gibi hareket edebilir ve bu çok sık yaşanan bir şey. Peki bizlere senelerce gördüğümüz eğitim ve öğretim hayatımızda “yüz kızartıcı” suç olarak bahsettikleri “hırsızlık” nasıl olur da bu denli hafife alınıp uygulanabilir? Alım gücü insanlarda ruhsal sorunlara yol açıyor. Bakın bütçesi düşük bireyler kendilerine sunulanın, haksız kazanç yüzünden zengin olan insanlar tarafından önlerine konulduğunu düşünüp “onlar yapıyorsa ben de yaparım” mantığıyla hareket ediyor. Empati kurar ve vicdanı bir kenara atarsak herkes kendince haklı. Ama sonuç olarak kimden neyi ne şekilde çaldığının önemi yok, hırsızlık bir kişinin değil binlerce kişinin emeğini gasp etmektir. Bu beni yakın çevremden uzak kılıyor. Kendimi ait hissettiğim ortam sayısı azalıyor…

Şimdi sorun nerede diyenler ya da sorunun hırsızlık olduğu düşünenler… Sorun bu davranışı sergileyenlerin aklı başında insanlar olmasıdır. Sorun bir öğretmenin, bir eğitimcinin “boş ver, bize mi kaldı tasası” minvalindeki düşünceleridir. Sorun sözde dava adamlarının davalarının hakikatli taraflarıyla yüzleşmemesidir. Sorun haksızlık karşısında susanlar, radikal olduğunu sanıp zerre etik davranmayan siyasetçilerdir. Sorun üniversitelerin inisiyatif kullanmadan diploma notuyla ve parayla öğrenci yetiştirmesi ve mezun etmesidir. Sorun “adalet” duygusunun çok kabarık fakat bu kabarıklığın işe yaramayan, tırnak geçirsen patlayacak bir balondan ibaret olmasıdır. Sorun içimizdedir, bizdedir… Biz de malum her yerdeyiz, haliyle sorun global ve kimsenin gidemediği bir yerdedir…

DK - 2

Hayatının filmi olarak adlandırdığın bir film var mı? Nedir bu filmde seni bu kadar etkileyen şeyler?

Sayısız film izledim yerli, yabancı, komedi, korku, gerilim, aksiyon uzar gider. İçlerinde etkilendiğim filmler de oldu, çok fazla etkilendim hem de. Kelebek Etkisi mesela hapis sahnelerinde ürperiyordum. Teksas Katliamı gerçek bir hikaye, yaşanmış bir olay çok etkilenmiştim. Piyanist müthiş bir filmdi, çıkarılacak çok ders vardı; en basiti “insan insanı yakmıştı”. Ama en etkilendiğim yabancı yapım Forrest Gump filmiydi. 94 ABD yapımı epik romantik komedi-dram filmidir. Winston Groom tarafından yazılmış, aynı adı taşıyan 1986 romanından sinemaya uyarlanmıştır. Robert Forrest GumpZemeckis‘in yönettiği filmde Tom Hanks, Robin Wright, Gary Sinise ve Sally Field rol almıştır. İnsan “DAHA NE OLSUN” diyor içinden. :) Hatta “En İyi Film” dahil olmak üzere 6 dalda Oscar ödülü almıştır. Zeka seviyesi yüzünden devlet okuluna giremeyen o çocuk –Allah’a şükür zeka sevyem düşük değil ama- beni anlatıyor gibi hissederdim hep. :) Çetin başarılara imza atması, azmi, hırsı, her şeye rağmen mücadele edişi ile takdire şayan bir film. En etkilendiğim replik:

-Neden ölüyorsun anne?

-Vaktim doldu, sıram geldi.

Gözlerim dolmuştu…

Çok uzattım ama bir şey daha var: Bana Bir Şeyhler Oluyor, Yılmaz Erdoğan‘ın müthiş oyunu! Her repliği, her sahnesi aklımda… Altan Erkekli‘nin olağanüstü oyunculuğu ile süslenmiş bir yapıt adeta. En özel yeri de sanırım şu repliklerdi:

-Evet söyledi… Ya da ben duydum… Duyduğuma göre elbet bir ses söyledi bu söylendikçe usulen söylenir olan sözleri. Evet duydum söyledi… Her duyduğumda ağladım… Pek çok ağlayışım sırasında duydum… Kalbim tutanak tuttu duyduklarıma… “Soruldu” dedi, cevap alındı. “Yaşamak” dedi, “tek marifetiniz -biraz özen gösteriniz.” “Zulüm kimse zalimlik yapmayınca biter -mazlumlar dahil” dedi. “Ama yapmayın, o daha bir çocuk” dedi Tanrı.. Ya gördüm neyleyim?! İnsanlar vardı duvarın içinde. Ya ben hep duvara konuştum… Ya da duvar değil konuştuğum, içinde insanlar var. Nedense beni anlasın istedim içinde insan olan duvarlar. Bilmiyorum, belki de ben gerçekten delirdim… Onlar haklı belki de. İçinde değil duvarların insanlar… Sadece arasındalar…

Favori yemeklerin nelerdir? Hangi yemekler olmadan yaşayamayacağını düşünüyorsun?

Hiç yemek ayırmam aslında. Mesela o kadar yemek ayırmıyorum ki öğünlerime dikkat etmeden ne bulduysam yerim. :) Biraz sağlıksız besleniyorum ama en sevdiğim yemek “Fırında karnıyarık”; yanına şöyle güzel pamuk gibi pilav, e cacıksız olmaz. :)

DK - 4

Kendinde bir özelliği değiştirebilecek olsaydın, neyi değiştirirdin?

İkili ilişkilerimde tolere sınırım o kadar düşük ki çok çabuk sinirleniyorum, doktora gitmeye çekiniyorum o derece. Özel hayatımda çok fazla zora sokuyor beni bu durum. Yani hiç sinirlenmek istemediğinizi düşünün ve sinirlenecek bir durum olmadığını. Şimdi de buna sinirlendiğinizi düşünün böyle saçma bir hal. :) Bir de boyum 1.86-1.90 cm olsun isterdim, çok mu? :)

Hayatının en mutlu gününü hatırlıyor musun? O gün neler olmuştu?

Öğrencilik hayatım boyunca başarı elde ettiğim tek ders edebiyat oldu, onun dışında okul takımı vardı. Başka hiçbir düzgün işim yok. Takdir ve teşekkür belgelerinden aldım ama bir anlam ifade etmiyordu benim için. Takdir belgemi almadan amcam “Bu sene takdir al, araba sürmesini öğreteceğim” demişti. 4. sınıfta aldım ilk, çok değişikti. İnsan gaza gelince başarıyor sanırım. Bunların dışında lise 1. sınıfta her zamanki gibi kötü bir öğrencilik hayatı yaşıyorken kurtarma sınavlarına kalmıştım. Tam 6 tane zayıfım vardı. Bunların dört tanesi 1’di, iki tanesi 0. Zor bir gün beni bekliyordu. Bir günde 3 tane sınav olmuştum… Notlar açıklanmaya başladı, akşam saatlerine doğru son sınavlar açıklanacaktı ve kimya dersinden kesinlikle geçer not almalıydım. En aşağı 100 üzerinden 60… Merdivenlerde çaresizce beklerken sınavların kontrol edildiği kapıdan edebiyat öğretmenim çıktı ve eliyle bana “6” yaparak 60 aldığımı söyledi. O gün o an öyle bir çığlık attım ki üst katta sınav olan diğer öğrenciler sınavı bırakıp bana bakmışlardı. Okulun büyük koridorunda bir uçtan diğer uca koşturuyordum. Samimi olduğumuz, bize öğretmenden çok bir ağabey edasıyla yaklaşan Abdullah hocamız vardı hatta Apo derdik kendisine. Koştururken onu gördüm, direk boynuna atladım. “Ne oldu len sevgilinden mi ayrıldın ne bu sevinç?” diye sormuştu hatta. Ben de kendisine olaydan bahsetmiştim, “Koçum benim” deyip sarılmıştı. Hiç unutmuyorum bu anı. Unutacağımı da sanmıyorum.

DK - 5

İlkan nelere güler, İlkan’ı güldürmeyi en iyi başarabilen insanlar kimlerdir?

İlkan en çok kendine gülüyor, kendi çalıp kendi oynayanlar var ya o hesap kendi söylüyor kendi gülüyor. :) Televizyonla uzun zamandır aram yok pek bakmıyorum, eskiden bir kaç diziye bakardım komik olan… Bunun dışında koyu bir Cem Yılmaz hayranıyım. Çok başarılı bir oyuncu olan Olgun Şimşek‘in tiyatro oyunlarında olsun, dizilerde olsun büründüğü bazı roller gülme krizlerime yol açmıştır zamanında. Bunların dışında eğlenceli bir adamım, her şeyden espri türetip neşelenebiliyorum. Ev arkadaşım Necip Mahfuz‘la bazı günler evin içinde izlediğimiz filmlerin, oyunların repliklerini kendi kendimize söyleyip sabahlara kadar güldüğümüzü bilirim. Hatta ben o repliklerin karikatürlerini çizip kendisine fotoğraf olarak gönderirim. Böyle değişik değişik şeylerle uğraşıp eğlenceli vakit geçirmek için her şeyi yaparım. Çok fazla gülerim zaten ben, alnım, göz çevrem çok kırışıktır. Hatta benimkine gülmek denmiyor “Kapat o ağzını” deniyor. :)

Ali İlkan Halli’nin geleceği nasıl olacak, kendine tasarladığın yaşam nasıl?

Çok lüks bir hayat istemiyorum ama isteklerimiz maalesef şu dünya düzeniyle lükse kaçıyor, ekmek bulamayan insanlar var… Sevdiğim kadınla evlenip çocuklarımla büyümek istiyorum. En az 2 çocuk !!! :) Eşim ne der bilemiyorum… Arabam olmasa da olur ama bahçesi olan, yerden biraz yüksek balkona sahip, tek katlı bir ev hayalimdir. Sallanabileceğim bir salıncak olsun bahçede, çocuklar için değil kendim için… Bir de hamak meraklısıyım pek tatmadım o duyguyu, bir hamak istiyorum. Küçükken İzmir/Bornova’da Veteriner Lojmanları’nda oturuyorduk, evimizin bahçesi vardı, mısır ekmiştim oraya perişan olmuşlardı. Bahçe işi hala hayalim, boşuna bahçeli ev istemiyorum. :) Hayat ne getirir ne götürür bilemem, bunlar hemen hemen herkesin istediği şeyler (detaylar hariç). Bunları bir kenara bırakacak olursak; şu anki durumlara göre sanırım İlkan fakir yaşayıp sefil bir şekilde ölecek. Arkasından tek söylenen de şu olacak: “Yazık”.

Dilkeş GY