Oxymoron – Albüm İncelemesi

Posted: 10/03/2014 in Hip Hop, İnceleme
Tags: , , , , , ,

Oxymoron Cover

Top Dawg Entertainment’ın bizlere sunduğu eşsiz hediyelerden birisi o; ScHoolboy Q. Plak şirketinin çatısı altında bulunan diğer isimler Kendrick Lamar, Jay Rock, Ab-Soul, SZA ve Isaiah Rashad gibi etkileyici, ama bir o kadar da farklı bir isim. Yanlışlarından doğrular, doğrularından çözümler yaratmaya çalışan bir adam ve son albümü Oxymoron tüm uğraşlarına pozitif katkı veren bir çalışma. Yazı boyunca albümü neden dinlemeniz gerektiği sizlere sunulacak, hazırlıklı olun.

Albümün isminden başlamak doğru olacak. Türkçemizin edebi alanında “tezat” olarak kullandığımız “oxymoron”, sıradan bir albüm ismi değil. Türk rap piyasasında görmeye alıştığınız “Hayat”, “Dünya”, “Yalan” gibi tek kelimeyle çok şey anlatmaya çalışan, ama aslında içi boş bir kılıftan öteye gidemeyen albüm isimlerinin aksine Oxymoron, Q’nun yaşamında yaptığı tüm kötü şeyleri iyi şeylere ulaşabilmek amacıyla yaptığını anlatıyor. Los Angeles’lı Quincy Matthew Hanley, albümün içerisindeki parçalarda sıkça yaptığı hırsızlıklardan, uyuşturucu kullanımından, girdiği fiziksel ve ruhani kavgalardan bahsediyor. Q yapmış olduğu bütün kötülükleri kutsal sayılabilecek bir amaç uğrunda topluyor: Kızı Joy’a (albümün normal versiyonunun kapağında da kızının fotoğrafı bulunmaktadır) bakabilmek ve ona iyi bir yaşam sunma imkanına erişmek. Bu açıdan baktığımızda gerçekten nefis bir isim seçtiğini söyleyebiliriz üçüncü resmi projesine.

Deluxe versiyonlarla birlikte toplam 17 şarkıya ulaşan albümün girişi adeta size albümde olacaklarla ilgili ipucu veriyor. Kızı Joy’un “Benim babam bir gangster” sözleriyle başlayan “Gangsta” şarkısı, hem sözler hem de altyapı bakımından oldukça sert bir mizaca sahip. ScHoolboy Q şarkı boyunca sıradan bir siyahken nasıl eli silahlı, uyuşturucu ticareti yapan bir gangstere dönüştüğünü aktarıyor. Çoğu “soft rap” dinleyicisinde albümün geri kalanını dinlememe dürtüsü uyandırabilecek bu şarkı, Q’nun müzikal karakter analizini yapmamız için bize harika bir fırsat sunuyor. Bir röportajında Oxymoron albümün ilk iki ciddi çalışmasından farklı olduğuna değiniyor California’lı rapçi ve şöyle konuşuyor: “Bu albümde kendimden hiçbir şekilde ödün vermek zorunda kalmadım.” Albüm başlangıcında bizi selamlayan “Gangsta”nın yanı sıra “Break the Bank” ve “Prescription/Oxymoron” gibi çok sayıda şarkı kendisinin bu demecini doğrular nitelikte.

ScHoolboy Q hiçbir zaman dinleyici kitlesini genişletmek veya basında daha önemli bir yer edinmek adına müziğinden, konularından veya tarzından taviz vermemiştir, bundan sonra da vereceğe benzemiyor. Bu tavrın kendisinin sanatçı olarak bir adım ileriye gitmesi yolunda bir engele dönüşeceği savunulabilir, Q’nun bunu umursaması ise uzak bir ihtimal. Albümün “commercial rap” konseptine en yakın şarkısı Kendrick Lamar düeti olan “Collard Greens” olarak gösterilebilir. THC ve Gwen Bunn ortak prodüksiyonuyla oluşturulan yaratıcı sound, albüme kesinlikle renk katıyor. Albümde rap dışı dinleyici kesiminin tek ilgisini çekme şansı olan bu parçada bile konuları; cinsellik, alkol ve esrar gibi kavramlar oluşturuyor. Bu da Q’nun sound ayırt etmeksizin samimi tarzını ön planda tuttuğunun bir başka kanıtı. Şarkılarında onu olduğu kişiden farklı bir konumda bulmanız oldukça güç.

Oxymoron’da DJ Dahi, The Alchemist ve Pharrell Williams başta olmak üzere sayılı prodüktörlerin oluşturduğu iddialı bir altyapı donanımı mevcut. Q’nun kolaylıkla şekil alabilen üst düzey flow repertuarı da işin içine girince ortaya kimi zaman köklerinden güç alan West Coast rap türünde, kimi zamansa içindeki dizginleyemediği katili ortalığa saldığı Gangsta rap türünde ürünler ortaya çıkmış. Duygusallıktan uzak, genellikle agresif ve realist bir yaklaşımla sıralanıyor dizeler. Şarkılarını dinlerken kendinizden bir parça bulamıyorsunuz, çünkü bu onun hayatı ve bundan da önemlisi; sizin okumak istediğiniz şekilde değil, onun anlatmak istediği şekilde dile getirilmiş. Bana göre ScHoolboy Q’yu özel kılan ve “Break the Bank” şarkısında geçen “Tell Kendrick move from the throne, I came for it” sözleriyle de öne sürdüğü gibi Kendrick Lamar’ı tahtından indirebilecek potansiyeli kendisinde görmemi sağlayan başlıca özelliklerinden birisi de bu.

Patlayıcı etkisini özellikle albümün sonlarında gösteren bir çalışma olduğuna değinmeden geçmemek gerekiyor. “Gangsta”, “Collard Greens”, “What They Want”, “Studio”; hepsi tek başlarına dahi önemli etki yapabilecek şarkılar. Ancak benim görüşüme göre onların etkisi, albümün klasik versiyonunu sona erdiren 3 parçayla kıyaslanamaz. Hangi şarkılardır bunlar? İlk olarak “Hell of a Night” konuşulmalı. Tek kelimeyle olağanüstü bir altyapıya sahip: Biraz gizemli, biraz korkutucu ve tam manasıyla bir gece beat’i. Müzikle “gece” kavramının bu kadar net ifade edilebileceğini hiç düşünmemiştim. Yer yer hızlanan ritimleriyle dinleyenleri coşturan Q, para-müzik-gece hayatı üçgenini enfes bir biçimde betimliyor. Hemen ardından başlayan ve hafif East Coast etkileri sezebildiğimiz “Break the Bank” ise ScHoolboy Q’nun yükselişini özetleyen bir parça. 3 verse, köprüler ve nakarattan oluşan ve yaklaşık 6 dakika süren şarkı boyunca yaptığı müziğin paraya dönüşme sürecinden bahsediyor Q. “Fuck rap, my shit real, came up off them pills
 / Hustle for my meal, grindin’ for my deal” sözlerinde esasında klasik bir rap müzik-para ilişkisi görebiliriz. Artık parlama sırasının kendisine geldiği ve hem maddi, hem de manevi olarak yükselmeye hazır olduğu da Q’nun şarkıda belirlediği temalar. Üçlemenin son halkası ise “Man of the Year”. Albüm çıkışı öncesi dinleme şansı bulduğum bu sıra dışı yapım, Q’nun eğlence anlayışını bizlere sunan bir çalışma. Leziz bir Nez & Rio altyapısı, en formda günündeki Wade orta mesafeli şutları kadar keskin bir ScHoolboy Q flow’u.

“I’m a gangsta rapper” diyor ScHoolboy Q. Bugünlerde Hip Hop piyasasında basamakları tırmanmak isteyen çok sayıda rapçinin adının önünde gördüğünü sandığı fakat göremediği bir sıfatı yaşayarak kazandığını bizlere bas bas bağırıyor Oxymoron albümünde. Şimdiye kadar yaptığı en iyi iş olduğunu söylediği Oxymoron ile bir yandan müziğini yapma sebebi olan –ve bunu asla gizlemediği- parayı kazanıyor, bir yandan da samimiyetiyle insanları kendine bir adım daha yaklaştırıyor. Uyarmalıyım: Bu albüm ne hayatınızı değiştirir, ne de müziğe farklı bir pencereden bakmanızı sağlar. Sadece size kaliteli müzik sunar. Hem de en iyisinden.

Top 5: 1) Hell of a Night 2) Man of the Year 3) Break the Bank 4) Collard Greens 5) Studio

Oxymoron Cover 2

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s