Archive for the ‘Lists’ Category

This list is in alphabetical order and based on personal preferences.

Atrocity Exhibition


The Danny Brown experience has always managed to be simultaneously entertaining and baffling and his newest 47-min masterpiece bears no difference. Although having their head in the clouds would lead most people to chaos and obscurity, that ambiguous darkness stands firm as his strongest suit as we notice the cloud that Danny has his head in is cloud nine for him. With 4 major success stories (The Hybrid, XXX, Old, Atrocity Exhibition) under his belt, Daniel Dewan Sewell pleads his case as one of the most talented Hip Hop artists alive.

Best track: “Rolling Stone”



Black America Again

Common - Black America Again

You would think Common would have lost his touch or simply become disinterested in the rap game after 24 years in the industry, 10 albums and countless guest appearances. Well, the politically-conscious musician seems improbable to be shutting up anytime soon as long as his country keeps on taking one step forward and two steps back. His eleventh album is as blunt and daring as it gets.

Best track: “Black America Again”




Coloring Book


The early career of Chance The Rapper continued on taking fairy tale-like turns when the multi-skilled Chicago native dropped his second consecutive universally acclaimed mixtape this past May. He’s soon to be running out of ladders to climb as it gets more and more likely to see him lead the elite group of rappers he’s previously joined. To think that he’s only 23 is quite scary for his competition whereas it’s the best news we’ll get the whole day.

Best track: “All Night”



Do What Thou Wilt.


Ab-Soul’s undeniable urge to be misunderstood/not understood at all knocks not much of his audience for a loop, however, encircling an entire album with feminist themes while preserving his extremist point of view is unfamiliar territory as well as being exquisite. He’s on top of his game and undoubtedly enjoying the critics that claim otherwise more than the ones praising him.

Best track: “God’s a Girl?”






Although Domo Genesis may have benefited from his long-term association with ever in-trend record label Odd Future, his solo debut shines bright as a bold statement on how individuality is the key to step his game up. Laid-back beats from more than a dozen producers suit his smoke-infused lyrics well and complement his less than often aggressive flow that’s as smooth as a Tyler Johnson jump shot. Having added this gem that’s flown under the radar to his repertoire, the California born and bred rapper has nowhere to go but up now.

Best track: “Dapper”




Kevin Gates’ debut studio album would be a horrific choice if the intended listen is political rapping and conscious lyricism. On the other hand, the New Orleans native’s forte, often-spiritual bangers with unskippable hooks, should be more than enough to have an instant impact for the first-timers. It’s an unpleasant fact that having a platinum album means less and less every day, nevertheless achieving that honor on a first album is never an easy task.

Best track: “Not the Only One”




Anderson Paak - Malibu

What a difference a year makes, huh? Anderson .Paak has journeyed from a no-name newcomer to being featured as one of the hottest up-and-coming Hip Hop artists on some of the most prestigious media channels, thanks to his mid-January soul/Hip Hop/R&B jewel. The reason I’ve got high hopes for him is not how skilful he’s proven himself to be, but how hungry he looks for producing top notch music as a collabo album with Knxwledge before the year comes to an end utterly demonstrates his devoted nature.

Best track: “The Dreamer”



The Sun’s Tirade


Tennessee product Isaiah Rashad has been in the process of transformation both as a person and  a musician for a prolonged period of time, having to bite the bullet and get his act together as it’s pointed out by his lengthy absence from the microphone. The good news is he somehow managed to come out of his recent struggles with drugs, alcohol and most importantly, himself in one piece and make his way back to the Hip Hop scene with one of the flashier records of the year. The TDE artist is at his best when he’s honest and open, and The Sun’s Tirade disappoints on neither.

Best track: “Stuck in the Mud”


We got it from Here… Thank You 4 Your service


It’s only fitting for A Tribe Called Quest to have assembled one of the best records of the decade to add to their legacy after the passing of one of their core members, Phife Dawg. 16 tracks of classic jazzy Tribe sounds are a perfect display of everything the three-time-platinum-certified group has and could have become. Let Phife always be remembered.

Best track: “Solid Wall of Sound”




4 Your Eyez Only


Is it a coincidence that the title of the supposedly no.1 album of the best Hip Hop storyteller of all-time, All Eyez On Me sounds very much like the title of J. Cole’s latest release, the reflections of an emotionally-packed real story? Probably yes, but that does take nothing away from how beautifully and delicately crafted these 10 tracks are. The display of Jermaine’s sentimental side shouldn’t come as a surprise though, as a trip down memory lane will remind us that touching stories like “Lost Ones” and “Never Told” were the cornerstones of his major debut and eventually, his rise to success.

Best track: “Ville Mentality”


Next 10:

ScHoolboy Q – Blank Face LP, Sylvan LaCue – Far From Familiar, Atmosphere – Fishing Blues, Apathy – Handshakes with Snakes, BJ The Chicago Kid – In My Mind, Ka – Honor Killed the Samurai, T.I. – Us or Else: Letter to the System, Bernz – See You On the Other Side, Noname – Telefone, Bas – Too High to Riot


Bas - Too High To Riot

Bas – Too High to Riot: Queens, New York has always been very generous to the Hip Hop game in terms of producing great rap artists and Bas is no exception. Kicking off his career only 5 years ago, Bas has already released two albums with top 20 peak chart positions in the US, the latter one being his best work up to the present. Too High to Riot is too well-constructed of a project to be overlooked and the 12 songs in it lack neither collectivity nor harmony. Part of the tracklist looks like it’s taken right out of a Breaking Bad episode as Bas establishes chemicals/drugs as one of the main themes of the album, with “Methylone” and “Dopamine” being its main contributors. A member of both Dreamville Records and Interscope Records, Bas somehow managed to keep his tracks in conformity even though working with almost 10 different producers with a variety of musical characteristics. Abbas Hamad is only 28 years old but his mature rapping style is certainly promising going forward.

Best 5: Methylone, Matches, Night Job, Ricochet, Black Owned Business

BJ The Chicago Kid - In My Mind

BJ the Chicago Kid – In My Mind: Mostly known for his flair for unique R&B/soul hooks in rap songs, it was already time for Bryan James Sledge to take the next step and ditch his unfortunate reputation as a “guest appearance”. In My Mind is only the second studio album of the 31-year-old Chicago native, who’s been around for more than 15 years, making records and working with the best artists in the business. The album features some of them including Kendrick Lamar, Big K.R.I.T. and Chance the Rapper, however none of them succeeds in overshadowing the main act, BJ the Chicago Kid, who takes the listeners to a soul-themed journey full of love, sex, affection and passion. BJ is at his best when he doesn’t go out looking for new musical adventures and sticks to such concepts he’s most familiar with and In My Mind is undoubtedly the peak of his career so far. This is definitely an early candidate for the best R&B album of the year.

Best 5: Church, The Resume, Shine, Home, Turnin’ Me Up


Macklemore & Ryan Lewis – This Unruly Mess I’ve Made: The regular listeners/fans have this bad habit of immediately starting to compare the new to the artist’s previous works whenever a new project is launched. The latest album of the dynamic Seattle duo Macklemore & Ryan Lewis suffers from this illogical fan reaction, although being one of the finest albums to be released this year. This Unruly Mess I’ve Made succeeds in being both mainstream and underground, and does a marvellous job of gathering old school and new school artists together to serve as a “Hip Hop for everyone” album. New bloods YG, Chance the Rapper and Anderson .Paak have the privilege to be a part of the same project as the legendary acts DJ Premier, Melle Mel, Kool Moe Dee, KRS-One and Grandmaster Caz. It is safe to say that while recording the tracks, the authentic duo had the intention of proving to the world that they were the whole shopping mall, not just a “Thrift Shop”.

Best 5: Light Tunnels, Downtown, Buckshot, Growing Up, Need to Know

Anderson Paak - Malibu

Anderson .Paak – Malibu: What a way to show the world that you are not someone’s protege, but in fact you are an act on your own. Let’s be honest, most of us had no idea on who the heck this Anderson guy was before Dr. Dre’s Compton and even then, people were surprised that he was featured in no less than six songs even though he was terrific in every single one of them. Brandon Paak Anderson hadn’t had much commercial success before Malibu, although he had released three studio albums, a bunch of EPs and made countless guest appearances. Apparently this had nothing to do with a lack of talent as the California native showcases his rapping skill set, also adding a tad of R&B and soul to almost each of the 16 songs. .Paak both raps and sings throughout 60 minutes, which could have easily turned out to be a disastrous call if the artist hadn’t had the necessary tools to accomplish it which is definitely not the case in Malibu. You know you are kind of a big deal when you get 9th Wonder, Madlib and Hi-Tek to work for the same album.

Best 5: The Season / Carry Me, Put Me Thru, Am I Wrong, Without You, The Dreamer

Sylvan LaCue - Far From Familiar

Sylvan LaCue – Far From Familiar: As Sylvan -formerly known as QuESt- likes to point out, this is not his debut studio album as he prefers to call it a “project”. It damn sure feels like a major debut, though. The Hip Hop artist from 305 states that he “feels like his most self” after switching from QuESt to his given name and Far From Familiar is a living proof of that. As he always does, Sylvan continues to take us on his real life journey and shows us what’s happening behind the scenes. We witness his struggles, his desires and the transformation process he experiences that is not just about a stage name, but is about finding himself and his path. The album reveals that although Sylvan’s only 25, the things he’s gone through made himself and his music more mature than his peers and their works. Fair to assume that the Miami native is going to get some criticism for “singing too much” instead of rapping but the people who are actually familiar with Sylvan and his style would know this has nothing to do with going mainstream or selling out. Sylvan LaCue is just a guy trying to make a living by doing the thing he loves. And he is going nowhere but up.

Best 5: Heavenly, Fall From Grace, Emeryville, Caravan 04, Back to the City

Top 10: 2Pac Songs

Posted: 02/04/2016 in Hip Hop, Lists

The worst thing about making a list of 2Pac songs: It’s extremely hard to choose when there are so many terrific songs and almost certain that you’re going to leave some of them out. The best thing about making a list of 2Pac songs: You can never go wrong with the guy. No one’s going to scream at you like, “Hey, that’s a really bad song!” about one of the picks on the list.

Next 10 (in no particular order): How Do You Want It, I Get Around, Ratha Be Ya Nigga, Keep Ya Head Up, Tradin’ War Stories, California Love, Krazy, Me Against the World, Do For Love, All Eyez On Me


10. Brenda’s Got a Baby: “I hear Brenda’s got a baby / But Brenda’s barely got a brain,” what a way to kick off that hit. It’s one of the first examples to display Pac’s brilliant portrayals of socio-cultural issues in the 90s. His fictional character Brenda gives birth to a baby when she’s only 12 and Pac takes you through her journey in a way that no one else could. You feel the pain and the ordeal Brenda’s going through deep in your heart while you listen to the track, even though having no connection on any account with the desperate little girl and her newborn baby. And the fact that 2Pac was only 20 years old when this one was recorded makes the song even more impressive than it already is.

9. Dear Mama: The majority of people, mostly the so-called fans among others, tend to see 2Pac as an iconic figure for Thug Life and gangsterism, but as real 2Pac followers all around the world, we know that he was much more than that. This song is the best evidence of the existence of Makaveli’s touching emotional side. While it’s hard to know whether it was the love for his mother or the hatred towards his father had given him the needed motivation to write this one, it’s undoubtedly among his best works. Dear Afeni Shakur, thank you for giving birth to the greatest artist I’ve ever seen.

8. Holla at Me: An odd pick, right? This one has been on my all-time list since the first time I had listened to it. It obviously does not give you the “Hit ‘Em Up Effect”, but this still is a perfectly constructed diss song with marvelous punchlines and a crazy hook that gets you addicted just like that. It goes out to Stretch, one of Pac’s ex-homies, whom the West coast rapper blamed as one of the traitors who set him up in 1994’s shooting. Nanci Fletcher’s sings “You better beware where you lay / We better not find where you stay” to suggest beefing with Tupac is never a good idea, which usually ends either with someone on the other side getting shot or beautifully outraged diss records like this one.

7. Hail Mary: Always been a fan favorite, “Hail Mary” has to have made every single list of 2Pac songs in history. The song reflects all the things Pac has been going through, which is amazing and terrifying at the same time. The lyrics point to the fact that the rapper is desperate, angry, and tired but he also sounds fearless and absolutely sure that he has nothing to lose, which makes him quite scary. “I ain’t a killer but don’t push me / Revenge is like the sweetest joy next to getting pussy,” isn’t one of his famous lines for nothing. It means “I’m coming for you,” and we know that no one, and I mean no one can stand a chance against Makaveli in his prime.

6. Ambitionz Az a Ridah: The first song of my all-time favorite album has 2Pac like the straight up, real G that he was. He tears the track apart, thanks to his three monster verses with massive punchlines, pure gangsta talk and no fucks to give. “Ambitionz Az a Ridah” is a spectacular proof of how technically and lyrically skilled Tupac Amaru Shakur was at that young age of 25, which unfortunately was the oldest he got. Whenever it’s dark and I have to walk home, I put this song on to feel as strong as he was, even though deep down I know no man ever lived had a more distant relationship with fear than 2Pac.

5. Ghetto Gospel: You can actually feel how young 2Pac was at the time he recorded this song by paying attention to his voice. This is the perfect combination of teenager Pac’s rapping style, which got a little sharpened up as he got older, with his mature lyrics that are way ahead of his age, his time and his elders. Pac raps about politics, race wars, poverty, and summarizes his stance on all of those subjects by singing, “I refuse to be a role model / I set goals, take control, drink out my own bottles,” which also sums up Tupac as a man and as a public figure. Sir Elton John’s extraordinary hook is so harmonious with this confident youngster, it’s like a slap on the face to those who think rap music can not be associated with anything else than streets and gangsters.

4. Life Goes On: Back in the days when predicting your own death and rapping about it wasn’t a trend, 2Pac was actually the first one to do it. “Life Goes On” is not a simple song, it’s about getting used to the deaths around you, making your peace with the concept of living and dying, and getting prepared for your moment. It’s about learning not to fear death, but welcome it with open arms. This song is also a solid piece of evidence that Pac knew his moment was getting closer and closer. And he was never afraid of embracing it.

3. Changes: Predicting a black President for the United States? Yeah, Pac did that, too. This posthumous song is more than enough to tell you why this 5’9” L.A. guy is so important for Hip Hop culture and people affiliated to it. “Changes” is a song where Tupac not only points out what’s wrong with the society, but he also offers logical solutions to all the problems out there, which after 20 years, most communities still struggle to apply. It doesn’t take a genius to figure out that 2Pac was in fact, a genius. So unfortunate that we still see no changes, all we see is racist faces.

2. Hit ‘Em Up: In terms of musical quality and lyrical proficiency, angry 2Pac is the best 2Pac you can get. He was the only artist out there to use 5 gun shots straight through his body as a motivation, smile first and then record the best diss track ever made in the history of music. It would literally take hundreds of hours to analyze each and every line of the song, but all those lines and words had one thing is common: They were fearless. No nicknames, no implications, no nothing. Real G’s don’t need any of that and Pac was as real as they get. They really felt the wrath of a menace, he hit ‘em up!

1. Only God Can Judge Me: So what can be better than the best diss track to ever be recorded? May it be a song that is so significant for the history of Hip Hop that it was covered by thousands of artists? Or a song so powerful that its name became one of the most used tattoo designs all around the world after it was released? “Only God Can Judge Me” is Hip Hop at its finest, and it symbolizes how far rap music can go. It’s also like a summary of 2Pac’s life. His strengths, his weaknesses, his beliefs, his sorrows, his dreams and everything else you need to know about the guy are all in those 5 minutes. Rest in peace, Tupac. You are and always will be a hero.

Yazıyı hazırlarken fark ettim: 2013 Hip Hop adına olağanüstü bir sene olmuş. Bu listeye girmeye aday en az 30-35 tane albüm belirleyebildim. Çok severek dinlediğim pek çok albüm dışarıda kaldı. Bu harika bi’ şey.

Sonraki 10: All I’ve Ever Dreamed Of (HS87), Classified (Classified), INNANETAPE (Vic Mensa), King Remembered In Time (Big K.R.I.T.), Legends Never Die (R.A. The Rugged Man), The Life and Times of Jonny Valiant (Rittz), No Poison No Paradise (Black Milk), Old (Danny Brown), Run the Jewels (El-P & Killer Mike), The War Within (Wrekonize)

10. Kiss Land: “Love in the Sky” şarkısını dinlediğim anda senenin en merakla beklediğim albümü haline gelmişti Kiss Land. Yayımladığı üç mixtape ile devasa boyutta bir hayran kitlesine ulaşmış olan The Weeknd’in ilk stüdyo albümü müthiş satış sayılarına ulaşsa da farklı otoriteler tarafından çok farklı değerlendirmelerle karşılaştı. Billboard’dan 84 alan albüm, HiphopDX tarafından yalnızca 5 üzerinden 3’e layık görüldü. Benim içinse beklentilerimin karşılığını alabildiğim bir albüm oldu. Öncelikle içerisinde 2013’ün en iyi şarkılarından olarak nitelendirebileceğim iki parça bulunuyor: “Love in the Sky” ve “Adaptation”. Yalnızca bu iki eser bile albümü listeme almam için yeterliydi. Abel’ın sürreel anlatıları ve astral seyahatleri eşsiz yorumuyla birleştiğinde ortaya listedeki tek R&B albümü çıktı. Kendisi daha 23 yaşında, es geçilmemesi gereken bir detay.

En dinlenesiler: Adaptation, Love in the Sky, Wanderlust, Pretty, Odd Look

9. The Marshall Mathers LP 2: Söz konusu Hip Hop’ın yaşayan efsanelerinden biri olduğunda söylenecek çok şey oluyor. Eminem artık 41 yaşında ama hala ilk günkü hevesini koruyormuşçasına yapıyor müziğini. Kendisini diğerlerinden farklı kılan cesareti yaptığı her işe 1-0 önde başlamasını sağlıyor. The Marshall Mathers LP 2; serinin ilk albümünden izler bekleyenler için kaçınılması gereken, bir efsanenin kariyer özetini dinlemek isteyenler içinse kaçırılmaması şart olan bir albüm. Dr. Dre’nin etkisinin diğer Eminem albümlerine göre daha az hissedilir olması MMLP2’nun prodüksiyon açısından ağır eleştirilere hedef haline gelmesine sebep oldu, ancak Em’in bunu bir fırsata dönüştürdüğü de ortada. Repertuarında sayısız rap tekniğini barındıran Detroit’li MC’nin albümde onlarca farklı vokal ve rap flow’una yer verdiğini görebiliriz. Yeezus isimli albümüyle Hip Hop’ın peygamberi olduğunu öne süren Kanye West’in bahsini görüp arttıran “Rap God” şarkısı bile tek başına bunu algılamak için yeterli olacaktır. Türkiye’de rap müziğin sevilmesinde Ceza kadar payı olduğunu düşündüğüm Eminem’in her yeni çalışması bizim için büyük heyecan, her zaman da öyle olacak.

En dinlenesiler: Rhyme or Reason, Berzerk, Rap God, The Monster, Beautiful Pain

8. My Name Is My Name: Dost kadar düşmana, seven kadar sevmeyene, başarısını bekleyen kadar başarısızlığını kollayana sahip olan bir MC Pusha T. Röportajlarında daha albüm çıkmadan My Name Is My Name’in senenin en iyisi olacağı ısrarla iddia ettiğinde çok sayıda eleştiri okunu da üzerine çekmişti. 8 Ocak’ta 12 şarkılık albüm piyasaya sürüldüğünde -en azından benim için- tüm soru işaretleri ortadan kalktı. Albüme 100 üzerinde 81 veren Metacritic ve XL veren XXL dergisi de MNIMN’in senenin bir numarası olmasa da ilk sıraları zorlayacak kalitede olduğuna işaret ediyordu. Prodüksiyonunun bir kısmı Kanye West tarafından hazırlanan, geri kalanında ise No I.D., Swizz Beatz, Pharrell Williams, The-Dream gibi büyük isimlere rastladığımız albüm bir bütün olarak herhangi bir hikayeye sahip olmayabilir. Bununla birlikte şarkı şarkı incelendiğinde hit sayısı ve verse kalitesi gibi dinleyiciyi cezbeden konularda kesinlikle her albüme üstünlük sağlayabilir. Albümün en başarısız şarkısı olarak nitelendirdiğim “Let Me Love You” şu an Türk radyolarında en çok çalan şarkılar arasında. Bu bile pek çok şeyi anlatıyor.

En dinlenesiler: King Push, Sweet Serenade, Hold On, 40 Acres, No Regrets

7. Reignfall: Neden insanlar sürekli onun hakkında konuşmuyorlar anlamıyorum. Chamillionaire  Hip Hop tarihine adı altın harflerle yazılması gereken özel bir yetenek ve yaptığı her işte bunu bize hissettiriyor. 2013 yılı, mixtape kralı için oldukça verimli geçti. 2014’te çıkaracağı Poison isimli stüdyo albümü öncesi şubat ayında Elevate, temmuz ayında ise listemizde yer alan Reignfall EP’lerini takipçileri ile buluşturdu. 7 şarkıdan oluşan stüdyo albümü seviyesindeki EP’nin parçalarının hepsi ulusal hit düzeyinde, 6 tanesi ise elit kategori kalitesindeydi. Rap yapmak Cham için nefes almak kadar kolay olmalı, albüm boyunca halihazırda oturmuş olan tarzını sergilerken öyle rahat görünüyor ki… Alıştığımız leziz nakaratları ve dinmeyen enerjisi albüm başından sonuna fazlasıyla mevcut. Parasından bahsederken rahatsız olmadığımız tek rapçi Chamillionaire olabilir. “The money’s calling me!”

En dinlenesiler: Here We Go, Go Get It, Cloud 9, Reign Fall, Here We Go Again

6. Handful of Dust: Bir albümü dinlediğinizde o sanatçının geçmiş işlerini araştırma ihtiyacı duyuyorsanız, o albüm oldukça iyidir. ANTHM isimli New York’lu MC’yi bu albümüyle ilk kez dinleme şansına eriştim. Özgün bir rap anlayışı ve gerçekten bir şeyler anlatmayı hedefleyen kaliteli sözleri var. Hepsinden önemlisi ise, bu işi yapmak için gerekli heyecan ve yeteneğe fazlasıyla sahip olması. Handful of Dust pek çok yönüyle sıradan rap albümlerinden ayrılıyor. Hip Hop tarihinin en iyi albümlerinden kabul edilen Below the Heavens’ta MC’lik görevini üstlenen Blu’nun bu albümde prodüktör olarak hayat verdiği enfes sample’lı altyapılar, ANTHM’in yarı şarkı söyler yarı rap yapar stili, kız kardeşi ile olan ilişkisini müthiş bir biçimde betimlediği “Debbie” şarkısı ve bunun gibi çok sayıda ayrıcalık Handful of Dust’ı alıştığımız rap çalışmalarından farklı bir boyuta taşıyor. Anteneh Addisu henüz 2 senedir rap müzik üretiyor. Bu da önümüzdeki yıllarda dinleyeceğimiz çok şarkısı, üzerine konuşabileceğimiz çok albümü olacak demektir. Şanslıyız.

En dinlenesiler: Freefall, Nina, Low Class, Self Esteem, Debbie

5. Born Sinner: Friday Night Lights ile Amerikan yeraltı Hip Hop piyasasının, Cole World: The Sideline Story ile de tüm müzikseverlerin takdirini ve sevgisini kazanan J. Cole, Born Sinner albümüyle başarısının tesadüf eseri olmadığını kanıtlamış oldu. Gördüğü ilgi ve kazandığı paraya eşdeğer bir yeteneğe sahip olduğunu albümün katkılarıyla yeniden tecrübe etme fırsatına eriştik. Her şarkıda fark edeceğiniz üzere yalnızca kalburüstü rap flow’ları ve üstün teknikleri ile değil, evrensel kabul görecek her kulağa uygun müzikalitesi ile star adayı rütbesini çoktan aşmış J. Cole. Kendrick Lamar’ın yok etmeyi planladığı rakiplerini saydığı “Control” şarkısındaki bölümünde ilk söylediği ismin Jermaine Cole olması bile çok şeyin göstergesi. Born Sinner, büyük bölümü J. Cole tarafından bizzat hazırlanmış olan pozitif beat’leri, renkli nakaratları, tamamlayıcı nitelikte skit ve interlude’larıyla modern rap’in en başarılı örneklerinden birisi.

En dinlenesiler: Crooked Smile, Let Nas Down, Born Sinner, Niggaz Know, Sparks Will Fly

4. Acid Rap: Büyük ihtimalle 2013 öncesi çoğumuzun ismini bilmediği bir MC’ydi Chance The Rapper. 13 şarkıyla yedeklikten süperstarlığa çıkışı sağlayan sıra dışı bir albümdü Acid Rap. Hem binlerce rap dinleyicisinin, hem de Chicago’lu  Chancelor Bennett’in hayatını derinlemesine etkileyebilecek cinsten bir albüm üstelik. Alışılmış rap flow’larının hepsini bir anda demode hale getiren akla hayale sığmaz bir tarzı var Chance’in. Sürrealizm sınırlarında dolanan sözleri ve hikayeleri beraberinde getiren uçsuz bucaksız bir hayal gücü de cabası. Bazı albümler ve filmler için “Bu albümde (filmde) herkes kendisinden bir şey bulacak” denir. Bu albümde kendinizden hiçbir şey bulmayacaksınız. Ve bu size inanılmaz bir keyif verecek.

En dinlenesiler: Cocoa Butter Kisses, Juice, Interlude (That’s Love), Smoke Again, Chain Smoker 

3. Circus in the Sky: Dünya üzerinde hala Bliss n Eso’yu bilmeyen insanlar olduğu düşüncesi çok tuhaf (Twitter fenomenlerine yüksek RT’li tweet tavsiyesidir). Berk İnkaya’nın hayatıma kattığı en büyük artılardan olan Avustralyalı grubun her yeni şarkısı, her yeni albümü bende tarif edilemez bir heyecan yaratır. Son albümleri Circus in the Sky da diğerlerinden farksızdır, aynı heyecanı fazlasıyla verir. Bir rap albümünden beklediğiniz şeyleri değil, beklemediklerinizi vererek sizi hayranı haline getiren bir albüm. Nas düetiyle ilgimizi çeken, nefis altyapılarıyla kalp ritmimizi arttıran ve telefon zil sesi yapılası nakaratlarıyla darbeyi vuran bir çalışmayla çıktı karşımıza BNE. Gözünüzü kapatarak albümden herhangi bir şarkıyı seçebilir ve seçtiğiniz şarkının size mutluluk ile huzuru karıştırarak sunmasını bekleyebilirsiniz. Bliss n Eso asla sizi hayal kırıklığına uğratmaz.

En dinlenesiler: Can’t Get Rid of This Feeling, Life’s Midnight, My Life, Jungle, House of Dreams 

2. Believers: Bir sene önceki Take Me to Your Leader albümleriyle bir anda Amerikan Hip Hop piyasasının en çok konuşulan gruplarından biri haline gelen ¡Mayday!, bu sene de 18 şarkılık bir albümle ortalığı salladı. Grup, günümüz ucuz rap gruplarının aksine vokalistlerinin yanı sıra perküsyoncu, baterist, basçı ve gitaristiyle yarattığı farkı kaliteli içeriğiyle süslemeyi başarıyor ve kişisel görüşüme göre Hip Hop piyasasının bir numaralı basamağına yerleşiyor. Ustalık seviyesine yaklaşan Wrekonize ve kat ettiği çılgın gelişimi hayranlıkla izlediğimiz Bernz, reklamdan uzak ve içi çok dolu bir albümle karşımıza çıkmışlar. Kişisel hayatlarından samimi detayları, güncel olayların kendilerinin üzerinde yarattığı etkileri ve çok daha fazlasını Take Me to Your Leader albümünde bulabilirsiniz.

En dinlenesiler: Believers, Last One Standing, Save Ferris, Shortcuts and Dead Ends, The Fight

Freddie Gibbs - ESGN

1. ESGN: Seçim yaparken biraz duygusal davranmış olabilirim. Yine de Freddie Gibbs’in önlenemez yükselişini görmemek için hem kör, hem de sağır olmak gerek. Saf yetenek açısından bakıldığında piyasanın ilk 5’inde sayılması şart olan Indiana’lı rapçinin son albümü -aynı zamanda ilk resmi stüdyo albümü- bir devrim niteliğinde değildi, bununla beraber rap flow’u göz önüne alındığında eşine zor rastlanacak bir çalışma niteliği taşıyordu. Çok sayıda farklı prodüktörle çalışan Fredrick Tipton, her altyapıya uyum sağlayabilen olağanüstü vokal teknikleri ile albümünün sene içerisinde yayımlanan tüm albümlerden bir adım önde kalmasını sağladı. Albüm boyunca flow’larıyla adeta şov yapan Gibbs, neden özel bir MC olduğunu yeniden kanıtladı. HiphopDX ve XXL tarafından hak ettiği takdiri göremeyen ESGN’e hakkını vermek de bana düştü. Gangsta rap ölmedi, Freddie ile yaşıyor!

En dinlenesiler: Eastside Moonwalker, Paper, The Color Purple, 9mm, Freddie Soprano

Sonraki 5: Benjamin, Kubilay, Leyla (Nurten’in yeğeni), Metin Amca, Sedef

10. Arda (Ushan Çakır): Mecnun’un ezeli rakibi, Karabasan’ın şımarık oğlu olarak tanıdık kendisini. Jöleli saçı, bitmeyen parasıyla klasik bir zengin çocuğu karakterini andırıyordu. Elbette Arda bunlardan ibaret değildi, olamazdı. Sonuçta (buraya Arda sesi yerleştiriniz) Arda’ydı o, Arda Arda! Leyla ile Mecnun’un efsane mertebesine ulaşacak olmasında en büyük pay sahibi olan birinci sezonun kahkahası en bol anlarında Arda’yı görmek mümkündür. Leyla’nın peşinden koşmalarının yanı sıra Mecnun ile olan geyik muhabbetleri muhteşemdir. Arda’yı hiç tanımadıysanız, bu diziyi izlemiş sayılmazsınız.

9. Eylül (Açelya Devrim Yılhan): Başta Yavuz’un kalbinde Zeynep’e ait olan yeri doldurma misyonuyla diziye dahil edilmiş gibi görünse de üst düzey oyunculuğu ile yapıma çok şey kattı tatlı kıvırcık. Gösterişsiz yapısı ve duygusal kişiliği ile sadece Yavuz’un değil, pek çok aşığın gönlünde kendisine büyük bir yer edindi. “Sinirlendiğinde çok güzel oluyorsun” sözü onun için söylenmiş adeta. Onca Leyla’nın arasında yıldız gibi parlayabilen bir tek kendisidir, Mecnun yerine Yavuz olmak istememin bir numaralı sebebidir. İdeal sevgili diye bir şey varsa, bu Eylül’den başkası olamaz.

8. Ak Sakallı Dede (Köksal Engür): Türk oyunculuğunun yaşayan efsanelerinden biri tarafından hayata geçirilmiş olağanüstü bir klişe uyarlaması. Günlük hayatta sıkça kullandığımız Ak Sakallı Dede benzetmesini gerçeklikle kesiştiren dizinin en orijinal yanlarından birisidir bu karakter. Asası ile Mecnun’un kafasına darbeler indirerek dünya ve uzayın geri kalan kısmının kaderini etkileme gücüne sahip, rüyaların değişilmez ismi yardımsever dedemiz. Mecnun’un çoğunlukla ciddiye almadığı nasihatlerinden asla vazgeçemez, bölümün kritik anlarında –bölüm sonu ağırlıklı- bilgelikle yoğrulmuş sözleriyle karşımıza çıkarak önemli dersler verir. Duru sesi ne zaman ki dizinin duygusal müzikleriyle birleşir; o zaman içinizde bir şeyler yanmaya başlar.

7. Az Sakallı Dede (Engin Günay): Diziye ilk girdiğinde yer aldığı sahneleri geçesimin geldiği, bölümler ilerledikçe çözmeye başladığım, zaman geçtikçe alışarak müptelası haline geldiğim müthiş bir kişilik Çakma. Sakalı uzadıkça komiklik unsuru katlanarak artan yüzde yüz özgün bir karakter. İçine sıkışıp kalmış çocuktan bir türlü kurtulamayan, kurtulmaya da niyeti olmayan yalnızca fiziği yaşlı bir adam kendisi. Yerli yersiz aşık oluşları, bir genç oğlanmışçasına sevdiği kadınları elde etme çabaları ve hiçbir şekilde doygunluğa ulaşamayan iştahı (Ben De Özledim’de yapılan kedi benzetmesinden daha iyisini düşünemiyorum) ile diziye beklentilerin çok üzerinde değerler katmıştır. Dizi sonrası normal hayatında sakal ve saçını kesmeyeceğini şiddetle ümit ediyorum. Büyük oyuncusun haciiiii!

6. Yavuz (Osman Sonant): Vefalı arkadaş, deli aşık, ara sıra hırsız… Aşk olsun, o öyle bi’ insan mı? Daha İskender Abi’nin taksisine bindiği ilk an ısındım kendisine, ne mutlu ki o da 103 bölüm boyunca hiçbir zaman soğutmadı. Saf duyguların adamı olması her zaman kendisine yakın hissetmemi sağlamıştır. Tıpkı Mecnun gibi sevdiği kadın uğruna her şeyi yapabilecek gözü kara bir aşıktır Yavuz. Görme engelli bir kadına aşık olup, ona her gün saatlerce kitap okuyacak kadar düşünceli ve romantiktir. Söz konusu arkadaşlık olduğunda da ondan iyisini bulamazsınız. Yavuz sizi asla yarı yolda bırakmaz. Simsiyah kıyafeti, eldivenleri ve şapkasıyla her hafta evimize konuk olan Yavuz Hırsız, “Yeniden” şarkısı ile hepimizi kendisine hayran bırakan gerçek bir performans sanatçısıdır.

5. Leyla (Ezgi Asaroğlu): Sedef Leyla, Şirin Leyla, Yancı Leyla, Leyla Yedinci, Vazo Leyla, Nurten’in yeğeni Leyla… Çok Leyla geldi geçti, hiçbirisi ilk Leyla’nın yerini tutamadı. Dizi 500 bölüm de sürse, 100 Leyla daha da gelse, yine ilk Leyla gibi olmazdı biri bile. Ezgi Asaroğlu ile can bulan gerçek Leyla karakteri, bizi diziye bağlayan baş faktörlerden olmuştur. Göz alıcı güzelliği, çekici ses tonu ve doğal oyunculuğu ile hepimizi kendi Leyla’sının peşinde koşmaya teşvik etmiştir. Ölümsüz rütbesine ulaşacak pek çok sahnede onun imzası vardır. Dizinin sona erişinden sonra bölümlere dönüp bakıldığında herkesin üzüntü duyacağı bir şeydir ilk sezon sonunda diziden ayrılmış olması. Hak ettiği finali yapamadan efsaneleşen bir dizinin Ezgi Asaroğlu ile sezonlar boyu devam etse nasıl yüksek bir konuma erişmiş olabileceğini tahmin bile edemiyorum.

4. İskender (Ahmet Mümtaz Taylan): Fevkalade bir insan, fevkalade bir aktör. Ahmet Mümtaz Taylan hakkında düzülebilecek çok övgü var, yarattığı İskender karakteri için de öyle. İskender Çınar, sevdiği kadın ellerinin arasından kayıp gittikten sonra hayatını oğluna adayan bir baba. Ödün vermez duruşu ve sert tavırlarının altında yatan duygusal adamı ancak 103 bölümü izleyenler keşfedebilir. O bir yandan oğluna iyi bir hayat sağlayabilmek için elinden gelenin fazlasını yaparken bir yandan da kendisini bırakıp giden eski eşinin yerine kimseyi koyamayan sadık bir adam. Ve yalnız, yalnız yalnız… Teşekkürler Ahmet Mümtaz Taylan.

3. Erdal Bakkal (Cengiz Bozkurt): İlk bölümlerde sıradan bir bakkal olarak tanıdık kendisini. Evinin yanına kurduğu küçük işletmesi ve büyük hayalleriyle karşımıza çıktı. Zaman geçtikçe gözlerimizin önünde Türk televizyon tarihinin en orijinal dizi karakterine dönüşüverdi. Soyadını bile bilmeden bölümlerce soluksuz izledik Cengiz Bozkurt’u. Para delisi, güç aşığı, değişken karakterlidir bakkalımız. Ama hepsine rağmen mahallenin kalbidir. “Yüz yüz ikiyüz yüz ikiyüz”leri, İskender’e olur olmadık anlarda sarılışları, kendine has olan ve bir türlü aynısını yapamadığım dansları unutulmazdır. Mecnun’un Erdal Abi’si, İsmail Abi’nin Şimbilli’si, Kaan’ın ustasıdır. Bizimse Erdal Bakkal’ımızdır ve yeri çok ayrıdır.

2. Mecnun (Ali Atay): İtiraf etmeliyim, dizinin belli bölümlerinde Mecnun’a ve yaptıklarına çok büyük nefret beslediğim zamanlar oldu. Leyla’nın peşinden koşarken arkadaşlarını unuttuğu, babasına vefasızlık ettiği, dedeyi hayal kırıklığına uğrattığı çok oldu Mecnun’un. Ciddileştiğinde konuştuğu her kişiye ağır dersler veren ama çoğunlukla çocukluklarının başına açtığı belalarla uğraşmak durumunda kalan çılgın bir aşık görünümünde seyretti Mecnun karakteri. Öyle bir karakterdir ki, ne kadar kızsanız veya kinle dolsanız da en sonunda mutluluğu için gözyaşı döktüğünüz bir insandır. Ali Atay her bölüm aktörlük kursu açar, bölüm bittiğinde kursun o günkü dersi sonlanır. Komedi ile duygusallığı böylesine iyi dengeleyebilen aktörlere sık rastlanmaz. Şanslıyız.

1. İsmail Abi (Serkan Keskin): Listenin bu sırası için başka kimseyi düşünmedim, çünkü burayı ondan fazla kimse hak etmiyor. Birçoğumuzun Leyla ile Mecnun öncesi adını bile duymamış olduğumuz Serkan Keskin’in Tanrısallığın bir alt kademesindeki performansıyla ortaya çıkarılan İsmail Abi, aslında hepimizin abisidir. Doruklarda gezen saflığı, arkadaşlığın gerçek tanımını harfiyen yapan sadakati ve kalbine gömemediği aşkıyla dopdolu bu adama her zaman “İsmail Abiiiii” diye seslenmek isteriz, hayatımızda bir İsmail Abi olmasa dahi. Onun gülüşü bizim gülüşümüz olur, onun acısı bizim acımız. Genleri gibi kıyafetleri de rengarenk olan İsmail Abi, gelecek olan gemileri bekler de durur. O gemi gelecek be abim, bir gün mutlaka gelecek.

Not: Kendi ilk 10’unuzu yazabilirseniz çok sevinirim.


Sonraki 10 (alfabetik): Belki Yarım Kaldım, Dünya, Geri Verin!, Güneşim Batıyor, Hayallerin Yok Olana Dek, Kızgın Olsam da, Kitabın Ön Yüzü, Rüya Değil, Sen Yanımda Olunca, Zamana Çare Yok

10. Burada Her Şey Aynı

Albüm: Burada Her Şey Aynı

Altyapı: Sancak

Sancak’ın anlattığı en güzel ve aynı zamanda en hüzünlü hikayelerden birisi… Gerçek hayattan alınmış bir anı olduğu yönünde güçlü iddialar bulunan öykünün yaşanıp yaşanmamış olduğu sorusunu ancak Sancak cevaplayabilir. Bildiğimiz şeyler ise yine kendisinin üstlendiği prodüksiyonun insanın içini ısıttığı -hatta yaktığı- ve ilk dinleyişte dinleyeni hem şarkıya, hem de müzisyene bağladığıdır. Sancak şarkı sonunda ölüm haberini aldıktan sonra kendisini tanımasanız bile ona karşı bir sıcaklık ve sempati duymaya başlıyorsunuz. Böyle duyguları ancak çok üst düzey müzik parçaları harekete geçirebilir. Sancak vokalinde aşırıya kaçmadan saf bir şekilde sese döküyor yazdıklarını. Hiçbir noktada abartıya kaçtığını veya olayı fazla dramatikleştirdiğini düşünmenize neden olmuyor. Genç yaşta ustalığa attığı önemli adımlardan birisi olarak görüyorum “Burada Her Şey Aynı”yı.

9. Dolunay

Albüm: Genosit (Canka albümü)

Altyapı: Sancak

“Dolunay”, bazı ince sözleri dışında stilini genel olarak pek beğenmediğim Canka’yı dahi bana zevkle dinletmeyi başarır. Çünkü Canka kendi bölümünü bitirdiğinde Sancak’ın anında ezberlenen muhteşem nakaratını dinleyeceğimi bilirim. Ardından “Çok insan gördüm çok, gözüm kör oldu kara” diyerek kendi sözlerini okumaya başlayacağı da her zaman aklımdadır. Duygusal müziğin en önemli 2-3 isminden biri olan Sancak’ın Canka gibi eğlence unsurunu ön planda tutan birinin parçasında -üstelik parça tam da Canka tarzındadır- bu denli başarılı olması hayli etkileyici. Albüm Canka’ya ait olabilir, ama şarkıyı domine eden şüphesiz Sancak’tır. Nakarattaki ustalık, yaşadığı yerleri betimleyişi, müziğini eleştirenlere verdiği cevaplar ile “Dolunay” dört dörtlüktür (hem söz düzeni (4×4), hem kalite açısından). Yılmaz Erdoğan’ın tek yönlü müzik yapmadığının güzel bir kanıtıdır.

8. Unutulmak Haricinde

Albüm: Orkestral Depresyon

Altyapı: Sancak

Ondan bahsederken, ilk defa adının telaffuz edilmesini sağlayan albümünün yıldız parçasını es geçmek olmazdı. Duygusal öğelerle harmanlanmış ve yeraltı Rap’ine klasik Sancak şarkılarından çok daha yakın verse’ler, vokal inceliğiyle lirikalitenin buluştuğu nakarat, albümün tamamına yayılmış temayı örnekleyen bir altyapı ve karşınızda “Unutulmak Haricinde”. İstanbul doğumlu müzisyenin vokal kalitesine bir nebze daha fazla önem verip nispeten -yeni ve eski tarzı arasında uçurum olduğunu söyleyemeyiz- farklı bir tarz edinmesinden önceki Rap anlayışının en başarılı örneği. Umudu, sevgiyi, “o yıldız”ı ve en önemlisi karanlığı işliyor eskiden sık kullandığı adıyla Sancak Forte. Rahatlatıcı, insana huzur verici bir melodisi var şarkının. İşlenen esas konu karanlık olsa da şarkının iç yüzü karanlık değil, hatta epey aydınlık. Şarkı boyunca yıldız ve güneşle yapılan benzetme ve kelime oyunları da ayrıca muazzam. Bu şarkıyı -aslında bu albümü- bilmiyorsanız kendinizi Sancak’ı biliyor saymamalısınız.

7. Dün Gibi

Albüm: Yerin Altında

Altyapı: İtaat

Kariyeri boyunca albümündeki prodüksiyonların yüzde 90’ını üstlenmiş bir sanatçının albümüne prodüksiyonla katılabilmek kolay değildir, bu nedenle İtaat’in altyapısına dikkat çekerek başlamalı. Olağanüstü bir sample, insanı alıp başka diyarlara götüren cinsten. Gitarın büyüleyici, masalsı bir etkisi var sanki. Üstüne Sancak’ın şarkı başındaki nakaratı da eklenince ilk saniyelerde bir rüyanın içindeymiş gibi hissediyor insan. “Ben derinlerde kayboluşlarımı karalıyorum her gece düşünüp o gözleri” gibi son derece iddialı bir cümleyle giriyor şarkıya Sancak. Benzer kuvvetli sözleri, bu ayardaki altyapıları çok defa işitmişsinizdir. “Dün Gibi”yi sıradan bir aşk şarkısı olmaktan çıkaran şey, aşk değil duygu şarkısı olması. Şarkı boyunca tek bir kişi ve ona yönelik tek bir düşünceye odaklı yaklaşım sergilemeyen Sancak, iki kişilik ilişkiye çok farklı açılardan bakarak konuyu monotonluktan kurtartıyor. Aynı zamanda şarkı boyunca söz düzeninin yardımıyla tempoyu bir yükseltip bir yavaşlatıyor, böylece tekdüzelik de ortadan kalkmış oluyor. Başyapıt değerindeki bu eserin bir benzerine rastlayacağınızı sanmıyorum.

6. Uzaklardayım

Albüm: –

Altyapı: Sancak

Sancak’ın çok sık albüm dışı şarkılarla karşımıza çıktığı söylenemez. Bu yüzden “Uzaklardayım” ile olan tanışmam konusunda kendimi oldukça şanslı sayıyorum. Zamanın popüler paylaşım sitelerinden MySpace aracılığı ile edinebildiğim çok değerli bir koleksiyon parçası. Çalışmayı Rap kategorisine koyamıyoruz, bu da Sancak’ın yeteneğini daha iyi takdir etmemizi sağlıyor. Şarkının tamamen ses kalitesine dayalı bir çekiciliği, -alışılan Sancak profilinin aksine- enerjik bir altyapısı ve eşsiz bir nakaratı var. Öylesine kalıpların dışında bir şarkıyla karşı karşıyayız ki Sancak ile asla yan yana düşünmediğimiz Auto-Tune efektine bile rastlayabiliyoruz ve işin ilginci bu bizi rahatsız etmiyor. Güneşli havalarda, mutlu anlarımda dinlemeyi tercih ediyorum bu parçayı. 50’yi aşkın dinleyişimin sonucunda beat’in yansıttığı tonun olumlu ruh halleri ile daha verimli kaynaştığını gördüm. Kısa olması nedeniyle üst üste birkaç kez rahatlıkla çalınabilir. Arşivinizde mutlaka bulunması gereken bir eser.

5. Kimim Ben

Albüm: Yerin Altında

Altyapı: Sancak

İki favori müzisyenimin buluşması; benim için rüya gibi bir şeydi bu şarkının gerçekleşmesi. Sancak önce Başar’sız kısa versiyonunu yayımlamıştı parçanın, o hali bile mükemmele yakındı. Albüm çıkışıyla birlikte Başar da eklenince, şarkı benim için akıl almaz boyutlara ulaştı. Üç bölüme ayrılabilecek şarkı önce yavaş ve ağır nameli başlıyor. Başar ve Sancak adeta vokallerini yarıştırıyorlar ve kimin daha iyi olduğu kararını dinleyenlere bırakıyorlar. Ardından kısa versiyonunda nakarat olduğunu fark etmeyeceğiniz nakarat geliyor; kendisi şahane. Üçüncü bölüm ise hızlandırılmış Rap kursu gibi. İlk bölümde namelerle diyalog kuran ikili bu kez vitesi arttırıp koşmaya başlıyorlar ve finişe birlikte varıyorlar. “Yine gözlerim kapandı dünden / Açmam için onu bana geri gönder”, “Gözlerimin esarete karşı durması için zulüm gerek / Bana bunu ver”, “Son cümlem aklımdan değil kalpten gelir / Sesim kederlidir” gibi yıllar boyunca aklıma kazılı halde duran ve her zaman duracak olan sözleri barındırıyor “Kimim Ben” (Başar’ın sondaki “Yine yalnızım” deyişi insanı bitirir be!). Belki Sancak’ın bir numaralı çalışması değil ama, benim adıma en özel şarkısı bu.

4. Bu Kaçıncı Yağmur

Albüm: Resim

Altyapı: Sancak

Girişi yağmur sesleriyle yapılan bir şarkının başarısız olduğu nerede görülmüş? “Peşimde götürdüklerime katlansın her şehir” diye başlıyor yolculuk. Yağmurlu bir günde şehirler arası yolda gidiyormuş hissine kapılıyorsunuz bir anda; piyano, yağmur ve sözler öylesine sürükleyici ki… Bek vokallerin müthiş kullanıldığı bir verse’ü var şarkının. Doğayı hedef alan tasvir ve kişileştirmelerle umutlu başlayan 16’lığın ikinci kısmına karamsarlık, gelecek kaygısı ve geçmişteki üzüntüler damga vuruyor. Dört kez art arda söylenen nakarata gelindiğinde ise şarkıya tam bir mağlubiyet havası hakim oluyor. Adı Yağmur olan bir arkadaşıma kişisel zil sesi yapmama sebebiyet veren nokta atışı bir melankolik parça. Çalışmada kusur olarak öne sürülebilecek tek şey ikinci verse’ten yoksun oluşu, bu da aslında şarkıyı kısa süreli tutarak ona daha sıkı bağlanmanıza yardımcı oluyor bir bakıma. Şahsen yağmur sevmeyen bir insanımdır, yine de bunu dinlemekten vazgeçemiyorum.

3. Uzakta Yarınlar

Albüm: Sokaktan Selamlar (Desta albümü)

Altyapı: re.Gast

Listede özellikle yer almasını istediğim bir parça. Eminim yazı boyunca sözü geçen şarkıların en az bilinenidir kendisi. Oysa azıcık daha duygusal davransam ilk sıraya yerleştirebilirdim bu sevimli arkadaşı. Yıllardır iTunes’umda “Plays” kategorisinin en üst basamağında yer alıyor. Altyapının sahibi re.Gast ve albüm sahibi Desta’ya ayrı parantezler açılarak teşekkür edilmeli ilk olarak. Sancak’a gelecek olursak sanki kendi prodüksiyonuymuş gibi sahiplenmiş şarkıyı. Desta ile yarı yarıya paylaştıkları nakarat dahil her alanda ağırlığını hissettiriyor ve bu alanları hünerleriyle süslüyor. “Dolunay”ın aksine burada Desta da oldukça dinlenilir bir bölüme sahip. Üstelik ses tonunun Sancak ile oluşturduğu tezat parça bütünlüğü açısından çok olumlu. Daha sert ve agresif olan Desta’yken, Sancak’a tansiyonu düşürüp sakinliği sağlamak kalıyor. E bu da en iyi yaptığı şeylerden birisi. Özel, özel olduğu kadar da ilham verici bir şarkı.

2. Tek Kaçacak Yerim

Albüm: Resim

Altyapı: Sancak

Enfes bir girişi var şarkının. Sancak henüz ilk saniyelerden sesiyle sizi çekim alanına alacağının haberini veriyor. Halihazırda ilginizi çekmiş olan altyapıyı henüz kavrayamadan bir de vokal darbesi yiyor ve iyice sarsılıyorsunuz. Fon müziğini fazla uzatmadan verse’e girişini yapan Sancak sizi yere seriyor ve bir daha kalkamıyorsunuz. Kalkmamalısınız da. Neresinde ne var, hangi söz ne diye yazılmış gibi sorularla boğuşmak yerine keyif almaya bakmalısınız; çünkü sıradan bir şarkı dinlemiyorsunuz. “Aynamda utandığım her şeyimle buradayım / Ve aynı anda utandığım her ne varsa susmadım” diyen Yılmaz Erdoğan hiç çekinmeden sıralıyor birçoğunun düşünmekten bile çekineceği utançları, yaşanmışlıkları, hayatları. Sancak’ı benim için diğerlerinden ayıran en belirgin özelliklerden birini bu şarkıda görebiliyoruz: Samimiyet. Bakmaya cesaret edilemeyen kapıları açması, hata ve eksiklerini şarkılarında dillendirebilmesi onu bahsettiğimiz şarkıda olduğu gibi bir adım öne çıkarıyor. Onun tek kaçacağı yer evi, bizim tek kaçabileceğimiz yerlerse onun notaları, melodileri ve nameleri.

1. Kapatın Her Yanı

Albüm: Yerin Altında

Altyapı: Sancak

Yazının sonuna gelme hüznüm şarkının hikayesindeki hüzünle birleşince ortaya tasviri zor duygular çıkmaya başladı. Sancak’ın nadir de olsa tercih ettiği storytelling metodunun doğru kullanıldığında ne kadar etkili olabildiğini birebir yaşıyoruz burada. En güvendiği kimseler tarafından acı bir ihanete uğrayan bir adamın öyküsüyle baş başayız. Martı ve deniz seslerinin eşlik ettiği masmavi girişin ardından önce dostlarına tekrar kavuşmanın heyecan ve coşkusuyla duygulanan bir kişi ile tanıştırılıyoruz. Kalbi kırık kahramanımızı fazla aktif bek vokal ihtiyacı duymadan yerinde bir Rap verse’ü ile tanıtıyor Sancak. Müthiş kurgulanmış 16’lık sonrası hayatımda duyduğum en iyi nakaratlardan biriyle selamlıyor bizi. Acı, serzeniş, masumiyet, hayal kırıklığı… Hepsi 22 saniyeye sığdırılmış biçimde altın -altın arz ettiği değeri anlatamayabilir bile, elmas mı deseydik- bir tepside sunuluyor. İnsanı böylesine baştan çıkaran, dinlendiğinde kafasında diğer tüm düşünce ve sorunları bir kenara iterek en öne kendisini koyan bir nakaratı başka bir yerde işittiğimi sanmıyorum. Nakarat diye diye geldik ikinci kısma. Kahramanımızın ilk bölümde övgüyle söz ettiği arkadaşlarının sadakatsizliği çıkıyor ortaya. Kaçınılmaz sonunu bekliyor halde bırakılıyor kahraman ve ikinci verse ile nakaratta söz edilenlere çok daha kolay anlam yükleyebilir duruma geliyoruz. Önemini kelimelere dökmenin gerçekten çok güç olduğu bir parça “Kapatın Her Yanı”. Her dinleyenin farklı bir özelliğinden etkileneceğini düşünüyorum, tıpkı herkesin favorisinin başka bir Sancak şarkısı olması gibi. Şarkıyı bir filmden olduğunu düşündüğüm çarpıcı bir alıntıyla sona erdirmiş Sancak, yazımı da aynı şekilde bitirmek istiyorum: “Kimsenin bizi yolumuzdan döndürmesine izin veremeyiz, tamam mı? Kaldığımız yerden devam etmek zorundayız. Çok yol kat ettik, kaybedecek çok şeyimiz var. Yolumuza devam etmeliyiz!”

Not: Favori Sancak şarkınızı bu yazıya yorum olarak yazabilirseniz çok sevinirim.


Sonraki 5: Boş Boş, Çocuk, Peki Neden?, 2 Boş Adam, Zeki Misin Sanıyorsun?

5. Madde Bağımlısı

Altyapı: Rashness

Albüm: Madde Bağımlısı

Daha ilk albümü olmasına rağmen İndigo dinleyicilere kendini tanıtmakta çekingen davranmamıştı. Bugüne kadar Türkçe rap yapan kişiler tarafında pek irdelenmemiş olan bağımlılık konusunu, tamamen kendi çerçevesinden anlatan özel bir şarkı. Bağımlılık temalı bir şarkı hayal edildiğinde akla gelen didaktik “Bağımlı olmayın” tavrını da sergilemiyor üstelik. Günlük hayatımızda farkına varmadan oldukça içli dışlı olduğumuz bağımlılığın yalnızca tanımını yaparak, uygulanması gerekenleri bize bırakıyor. Rashness’in altyapısı sözler ve akış için ideale yakın; sertlik veya çarpıcılık içermiyor. “Uçuk görünmesin, telefonsuz durabilir misin? / Bağımlılık budur, akla ilk eroin gelmesin” dizeleriyle olay ve kavramlara nasıl farklı bir pencereden bakabildiğini gözler önüne seren İndigo, “Sen neye bağımlısın? Söylesene çabuk” ile başlayan tek taraflı konuşmasıyla da akıcı ve bilge sözler sarf edebilmek için herhangi bir melodiye ihtiyaç duymadığını sezdiriyor. “Madde Bağımlısı” şarkısı; İndigo dinleme bağımlılığının ilk aşamasıdır.

4. Uzakta

Altyapı: İlker Vatansever

Albüm: Jonathan Livingston

İndigo’nun duygusal yönünü mü merak ediyordunuz? Buyurun, sizi bu şarkıya alalım. Yalnızlık, yabancılık, özlem, mutsuzluk, çaresizlik, bunalım, sevgi yoksunluğu… Hepsini tek bir şarkıya sığdırmayı başarıyor İzmir’den koparılmış İzmirli İndigo. Parça başına sıkıştırılmış, simgesel öğelerle dopdolu kısa bir telefon görüşmesi ve hakkının nedense hiçbir zaman yeterince teslim edilemediğini düşündüğüm bir Byan Za vokali ile sıradan duygusal bir rap çalışmasından çok farklı boyutlara ulaşan bir eser. Şarkılarında kendi hayatını tüm çıplaklığıyla dinleyicilere sunmaktan çekinmeyen İndigo, bu şarkısında yaşamının olumsuz ve zaman zaman iç karartıcı olan taraflarına yoğunlaşıyor. Dinlerken kendinizi insanlar tarafından yalnız bırakılmış, olmanız gereken yerden çok uzaklarda hissetmenize yol açıyor. Bir müzisyenin müziğini anlamanız için, önce kendisini anlamanız gerekir. Söz konusu İndigo ve “Uzakta” gibi parçalar olunca, işiniz biraz daha kolaylaşıyor.

3. Vicdani Retçi

Altyapı: Life and Death Productions

Albüm: –

İndigo’nun çözülmesi gereken siyasi bir sorunu var ve bu sorunu bizlerle paylaşma cesaretini gösterdiği için kendimizi şanslı saymalıyız. Türkçe rap tarihinde bu derece yürekli bir şarkı yapıldığını veya gelecekte yapılabileceğini sanmıyorum. İnsanların arkadaş arasında bile konuşmaktan çekindiği askerlik meselesine karşı sert duruşunu müzik aracılığıyla tüm ülkeye, hatta belki ülkenin bile ötesine duyurmak herkese nasip olmayacak bir mertlik gerektirir. Doğduğundan beri birlikte yaşadığı ülkenin insanlarına böyle bir şarkı sunduğunda alacağı acımasız, insanlık dışı tepkilerin farkında olarak bu işe kalkıştı İndigo. Görüşlerine katılmayan, müziğini tasvip etmeyenlerin dahi ona sırf bu yüzden saygı duyması gerekiyor. “Vicdani Retçi” sözlerin özenle seçilerek harikulade dizelere dönüştürüldüğü, duygu sömürüsüne kaçmadan saf düşüncelerin yansıtıldığı sıra dışı bir çalışma. Rap müziğin temel öğelerinin birçoğu bu şarkıda mevcut: Eleştirellik, samimiyet, siyaset, insanlık ve niceleri… Bir bakıma yeni çıkan malum spor gazetesi gibi olduğu mesajını veriyor Tevfik Koçak. “AMK” diyor, yani: Açığım, mertim, korkusuzum.

2. Hiphop

Altyapı: Kupa-A

Albüm: Çocuk

O yine iddialı, yine bilinçli ve yine ders veriyor… Kendisi kadar yeterli olduğunu düşündüğü insanlara verdiği içten bir sözle başlıyor ve geri kalan kitleye verdiği sert bir mesajla bitiriyor şarkıyı Tevfik Koçak. Türkiye’deki Hiphop ortamında gördüğü eksiklikleri, yapılan hataları, iyilikten uzak niyetleri ve bilumum bozukluğu sayfalarca yazmaya gereksinim duymadan, dolaylı yollara başvurmadan, çoğunluğun almaktan çekindiği inisiyatifi alarak dinleyicilerin gözüne sokuyor. Şarkı ilk çıktığında devrimsel bir etki yapacağına inanıyordum. Bu etkiyi yaratmaması, yaratmış olması gerektiği gerçeğini değiştirmiyor. İndigo’nun “Hiphop” şarkısı gerektiği zaman, gerektiği şekilde ve gerektiği yere gönderilmiş bir şarkıdır. Yıllar sonra Türkçe rap’in efsaneleri arasında kendisine kolayca yer bulacak bir şarkıdır. İnsanların Hiphop denince İndigo, İndigo denince Hiphop düşünmesini sağlayacak bir şarkıdır. İndigo’ya teşekkür etmemizi gerektiren bir şarkıdır.

1. Kadınlar

Altyapı: DJ Artz

Albüm: Çocuk

Sadece ismiyle bile olağanüstü iddialı bir görüntü çizen böylesi şarkılara kolay kolay rastlayamazsınız. Şarkının ilk dizesi olan “Kadınlar müthiştir uzaktan bakınca” sözü bile “Kadınlar”ın çok özel bir şarkı olacağını haber veriyor. DJ Artz’ın tam isabet altyapısı üzerine İndigo dürüstlüğün ve samimiyetin doruk noktalarında gezen, müthiş cesur ve kendinden emin sözler okuyor. İçinde bulunduğumuz zaman diliminde çoğu rapçi adayı tarafından irdelenen ve paspasmışçasına kullanılan bu konu, Karşıyakalı Tef’in elinde bir başyapıtın oluşumuna zemin hazırlıyor. Aralara serpiştirilen monologlar şarkının anlatmak istediklerini özetlerken dinleyiciyi de derin düşüncelere sürüklemeyi başarıyor. Konuyu hiçbir zaman sıradanlaştırmaması, duygusal betimlemelere girmemesi İndigo’nun burada yaptığı bazı diğer pozitif seçimler. Hayatım boyunca katılmadığım bir konuda konuşmasını bu kadar dikkatle dinlediğim başka birisini hatırlamıyorum. İstense bu şarkının anlattıklarıyla deneme türünde bir kitap yazılabilir, hatta bir tez olarak üniversitelere sunulabilir. Kadın-erkek ilişkileri inanılmaz karmaşıklaşabildiği doğrudur, net olan şey ise İndigo’nun bu eserinin şahane olduğudur. “Hemfikiriz di’ mi bu konuda?”

Not: Favori İndigo şarkınızı bu yazıya yorum olarak yazabilirseniz çok sevinirim.